Όταν πάει κάποιος να σου μιλήσει για το τι συνέβη σ’ ένα φεστιβάλ κινηματογράφου, πάνω κάτω περιμένεις τι θ’ ακούσεις. Για τις ταινίες που του άρεσαν κι αυτές που βαρέθηκε, τα πάρτυ, την όλη οργάνωση, τα ατόμα που είδε και γνώρισε, τις sold out προβολές, τα masterclasses. Όμως όταν κάποιος σου πει για τις Νύχτες πρεμιέρας που πάτησαν τα 15, σε καμία περίπτωση δε θα σου φανεί προβλέψιμη η ιδέα δύο σουπερηρώων του φεστιβάλ, Νίκη Ξένου και Φαίδρα Βόκαλη. Συστήθηκε Α Temporary Area – Athens και ήταν τo project που απογείωσε κυριολεκτικά τις Νύχτες και όλο το νεοκλασσικό κτήριο εκεί κάπου στην οδο Κολοκοτρώνη.Βάλε ζώνη- απογειωνόμαστε….Γιατί καλά τα καρέ και τα μεγάλα πανιά αλλά σε κρατάνε στο έδαφος.
Μάζεψαν 15 ελληνικά συγκροτήματα (Monsieur minimal, maraveyas illegal, ION, my wet calvin, zebra tracks, night on earth, μητέρα φάλαινα τυφλή, minimaximum, monika, love boat orchestra, music for mice, Νikos Veliotis, pan pan-someday in postnoise, matteus, naono &melorman) για να παίξουν live και ζήτησαν απ’ τον Vincent Moon (διευθυντής φωτογραφίας του φοβερού μουσικού ντοκιμαντέρ All tomorrow’s parties, δημιουργός των Take Away Shows του site www. blogotheque.net και πρόσθεσε επίσης ότι είναι απ τους πιο θετικούς ανθρώπους και πιο ταλαντούχους καλλιτέχνες που μπορεί να γνωρίσεις) να τους κινηματογραφήσει. Το Booze ήταν ο χώρος που το φιλοξένησε και μεταμόρφωσαν τους τρεις ορόφους του μαγαζιού σ’ έναν ζωντανό οργανισμό γεμάτο αστείρευτη ενέργεια.
Πριν ξεκινήσουν όλα, έβλεπες να επικρατεί ένα απίστευτα παρείστικο κλίμα και η όλη ατμόσφαιρα τα έκανε όλα εντελώς οικεία. Μετά το action κι αφού μπήκαν οι ενισχυτές στο τέρμα, άρχισε ένα μεγάλο πάρτυ, ένιωθες ότι ξαφνικά τα πάντα γέμισαν εκατομμύρια χρώματα, νότες, οι μελωδίες σ’ ακολουθούσαν παντού γράφοντας το soundtrack της κάθε στιγμής και απλά δεν ήθελες να βρεθείς πουθενά αλλού. Στις σκάλες, στο δρόμο, στους διαδρόμους, πάνω στο χαρακτηριστικό τραπέζι του μαγαζιού, στην είσοδο, στις τουαλέτες, όπου μπορείς να φανταστείς, υπήρχαν μουσικοί, ο καθένας το δικό του στυλ, οι οποίοι δημιούργησαν κάτι σαν μια Βαβέλ με διαφορετικές «γλώσσες» αλλά με την ίδια πόρωση.
Και ποιος ο σκοπός όλης αυτής της ιστορίας; Ο Moon (o οποίος είχε και τη βοήθεια του Thomas Rabillion) θα φτιάξει ένα μουσικό ντοκιμαντέρ το οποίο θα παρουσιαστεί στο επόμενο Διεθνές φεστιβάλ κινηματογράφου της Αθήνας- Νύχτες Πρεμιέρας και προσεχώς θ’ αποκαλύψει το τελικό αποτέλεσμα σε νέα ιστοσελίδα του. Και μετά όταν οι χώροι αδειάζουν κι ετοιμάζονται όλοι να φύγουν, οι ενισχυτές είναι στο mute και κλείνουν οι κάμερες, απλά γουστάρεις που το έζησες κι όλα αυτά συμβαίνουν στη χώρα σου. Προσγείωση και ραντεβού στο επόμενο ταξίδι…
- ps: photos by me-έχουμε copyrights!
