The Gossip- Music for men. Από την πρώτη στιγμή που τους άκουσα είχα τρελαθεί με το στυλ τους. Αυτή τη φορά το μπέρδεμα dance και punk στα υλικά τους, εκτοξέυουν με μεγαλύτερη δύναμη τα κομμάτια στον αέρα και δεν πρόκειται να μη σε σηκώσει να χορεύεις μονος/η σου -ειδικά με το “Pop goes the world” και “Heavy Cross”. Κι εννοειται η Beth Ditto είναι γι’ άλλη μια φορά πολλά κιλα..φωνάρα.

Έίναι περσινό όμως για έναν σατανικό λόγο καθυστέρησε να έρθει ολόκληρο στα δικά μου χέρια…πρόκειται γι τη cdαραα του Sunset Boulevard-The most beautiful girl. Με το που το βάλεις να παίξει θα τ’ ακούς μέχρι να λιώσει..ειναι εθισμός…Η Α. πέρασε ολόκληρη μέρα ακούγοντας το στο repeat…Θα κολλήσεις ειδικά με το Baltimore days, That kind of man, Think of me… Πάρε το σε παραλίες, αεροπλάνα και καλά ταξίδια!

Τώρα πως να μιλήσεις αντικειμενικά και να είσαι αμαρόληπτη για κάποιον που έχεις τόσο αδυναμία όπως ο Moby; (Μετά το live του στο Rockwave και τα αμέτρητα thank you του τον αγαπησα ακόμα πιο πολύ!) Κι εδώ έχει τις γνωστές μελωδίες που σου κολλάνε και σε συγκινούν τόσο αυθόρμητα που δεν το παίρνεις χαμπάρι…Ναι έχει κάνει καλύτερους δίσκους αλλά άκου σου λέω το Wait for me…
O passenger Iggy ποτέ δε μ’ άρεσε και πάρα πολύ.Δηλαδή δεν έπαιζε ποτέ ν ακούω τέρμα ολόκληρους τους δίσκους του στο σπίτι μου αλλά το “Preliminaires” μπορεί να μπαίνει στο repeat για όσες ώρες θες. Μεταμορφώνεται σε Tom Waits, μιλάει γαλλικά, προτιμάει σαξόφωνα αντί για κιθάρες, έχει γυναικεία φωνητικά και φτιάχνει έναν δίσκο γεμάτο jazzιές. Οι κατάλληλες μουσικές τα βράδια με κρασιά, μπύρες και θέα τη θάλασσα…



