ΠΩΣ ΤΟ ‘ΠΑΘΕΣ ΑΥΤΟ;

25 Νοέ.

Εκεί που είχα βάλει στα μεγάφωνα κάτι τέλεια τραγουδάκια που μου ‘δωσε η Μ. σε αποκλειστικότητα, τα οποία θα τ’ ακούσεις προσεχώς σε κάποιο ελληνικό soundtrack(χιχι μ’ αρέσουν αυτές οι συνομωσίες!)και χόρευα μόνη μου, ξαφνικά μπαίνει με 100 χλμ την ώρα ο φίλτατος rizobreaker. «Κλείσε παιδί μου τις μουσικές και σου ‘χω νέα!»..Το χαμηλώνω ξενερωμένη, τον ρωτάω τι εννοεί και μου λέει «ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΜΠΛΟΓΚΟΠΑΙΧΝΙΔΟ!» Τότε πετάχτηκα ελατηριωδώς( έλα μην το ψάχνεις, δεν υπάρχει αυτή η λέξη) και λυσσάω για λεπτομέρειες…Αυτό που πρέπει να κάνω λοιπόν είναι να πω για τα «ενθύμια της απερισκεψίας μου»,ήτοι κληρονομιές από χαζοατυχήματα όταν ήμουν μια μικρή κι ανόητη ή όταν ήμουν λίγο πιο μεγάλη και πάλι ανόητη εννοείται(αυτα δεν αλλάζουν, είναι σταθερές αξίες!). Μαέστρο.. πάμε!

  • Δημοτικό. Δε θυμάμαι τάξη. Όπως όλα τα παιδάκια παίζουμε την περιβόητη αμπάριζα στο προαύλιο. Εκεί που έτρεχα όπως η Φοίβη σε κάποιο επεισόδιο στα «φιλαράκια», δεν ξέρω αν θυμάσαι, με κάποιο μυστήριο τρόπο αυτοπατιέμαι, πέφτει κάποιος πάνω μου και καταλήγουμε όπως οι παίχτες του ράγκμπυ στο έδαφος. Μόνο που εμείς δεν φοράμε κράνη οπότε σκίζεται η μύτη μου εκεί στ’ αριστερό ρουθούνι και λίγο πιο κάτω… το ‘χω να το βλέπω κάθε φορά που τα λέμε με τη lo-li στον καθρέφτη ειδικά όταν μπαίνουμε στην επίπονη διαδικασία του μουστακοβγαλσίματος..
  • (Αυτό δεν το θυμάμαι και τόσο, στηρίζομαι στις μαρτυρίες της οικογενείας) Δεν πάω ακόμα σχολείο.Ίσα ίσα που περπατάω. Βλέπω τη σεσλόγκ που έχουμε στο μπαλκόνι και θέλω να την περιεργαστώ. Δεν ξέρω γιατί ήμουν περίεργο παιδάκι. Δε θέλει και πολύ, μετά από λίγο ο αντίχειρας μαγνώνεται στην κλείδωση της καρέκλας και γίνεται λίγο χαλια…ένα κομματί μεγάλο έχει ξεκολλήσει..Με πηγαίνουν πανικόβλητοι στο νοσοκομείο με μένα να ουρλιάζω από το κλάμα, μου κάνουν ράμματα και τ αποτέλεσμα; Οι δύο αντίχειρες μου είναι ανόμοιοι και η τομή ψιλοφαίνεται!
  • Προς το τέλος γυμνασίου. Καλοκαίρι στο χωριό. Οι γονείς κι ο αδερφός δεν έχουν έρθει ακόμα.Πάμε να πάρουμε τη Β. από το σπίτι της η οποία μένει σ ένα στενό. Όση ώρα την περιμένουμε, έχου μείνει από κάτω δύο άτομα.Εντοπίζουμε ένα μηχανάκι μικρό, αυτά τα Dio τα μονόγκαζα, με τα κλειδιά του πάνω. Εεε πειρασμός! Οπότε το παίρνουμε και πηγαίνουμε πάνω κάτω. Όταν όμως ήμουν εγώ ο οδηγός, η άλλη φίλη πήγε πάνω στο σπίτι και τι περίεργο, συνέβη κάτι γελοίο να το βλέπεις, δυσάρεστο να το ζεις. Μόλις πάω να γυρίσω, κολλάει το γκάζι, τη δίνω πάνω στον τοίχο όπου χτυπιέμαι σαν το κομπρεσέρ, ο ξάδερφος Α. βγαίνει στο παράθυρο και αντί να κατέβει να με σώσει γελάει τόσο δυνατά που παίζει να τον άκουσαν μέχρι την πλατεία, και κάποια στιγμή μετά γέρνω στο πάτωμα και πέφτει το μηχανάκι πάνω μου. Δίπλα εκεί είναι μια στάση και περιμέναν κάτι τουρίστες οπότε μόλις έγινε το τρομερό αυτό ατύχημα, βλέπω δυο τρομοκρατημένες τουρίστριες από πανω μου να φωνάζουν «OH MY GOD ΑRE YOU OK?» και ακολούθησε κι η παρέα μου μεταξύ γέλιων κι ανησυχίας για να με σηκώσουν. Η ετυμηγορία; Μια μεγάλη και σιχαμένη πληγη στο γόνατο πλάγια που σημαίνει πως δε μπορούσα να λυγίζω το πόδι για μια βδομάδα, άλλη μια παρόμοια στο αγνώνα, μικρογρατζουνιές και αντιτετανικός ορός..ξέρεις που..! Οι προσπάθειες να το κρατήσουμε μυστικό τον τρόπο που το παθα κι από τους δύο παππούδες και γιαγιάδες(ναι ναι κι οι τέσσερις στο ίδιο χωριό!) λέγοντας πως το παθα από το ποδηλατο, μάταιες. Το σημάδι στο γόνατο παραμένει.
  • Περίπου ίδια εποχή. Χριστούγεννα, σ’ έναν πεζόδρομο. Ο ξάδερφος Α. θέλει να δοκιμάσουμε το καινούργιο του πατίνι. Χαράαα. Μου λέει να τον σπρώξω για να φύγει με φόρα. Εκείνος όμως χάνει την ισορροπία, με τραβάει, πέφτει πάνω μου και μένα και βουτάω πααααπ κατευθείαν πάνω στα πλακόστρωτα με το μπροστινό αριστερό δόντι να μένει μισό και τα χείλια να γίνονται σαν της Τζολί. Ε το συγκεκριμένο δόντι σήμερα επιβιώνει μ’ ένα ξένο κομμάτι πάνω του..
  • Λύκειο. Καρναβάλι Πάτρας, γκρουπ Σεξυ Χιονάτη πάμε για..νάνι. Κατά τη διάρκεια της μεγάλης παρέλασης. Τρέχουμε, χορέυουμε, τραγουδάμε, χοροπηδάμε, καρναβαλίζουμε κοινώς. Κάποια στιγμή μετά από ένα άλμα (κατσικίσιο) προσγειώνομαι με το δεξί γόνατο(αυτό με το παραπάνω σημάδι) να γυρίζει ελαφρώς. Δε δίνω σημασία και συνεχίζω ακάθεκτη. Μετά από ωωρα πάμε σπίτι και είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ ν’ ανέβω τη σκάλα. Ακόμα κι όταν κάνω ένα μικρό βήμα (γατίσιο) υποφέρω υποφέρω που λέω και η Δέσποινα. Τρελός πόνος. Ε από την κούραση θα είναι σκέφτομαι. Ξαπλώνουμε όλα τα πτώματα όπου βρούμε μες στο σπίτι και κάπως περνάει. Επειδή όμως η βραδιά έχει συνέχεια και το να κάτσω κάτω το λες γι ανέκδοτο ξανακαρβαλιζω αλλά με το γίνατο να μου φωνάζει οπότε κάθομαι συχνά. Τέλος πάντων, όταν γυρνάω εδώ συνεχίζεται η κατάσταση μέχρι που αναφωνεί ο γιατρός:»Μερική ρίξη χιαστού. Πολύ ξεκούραση και πάγος. Είσαι τυχερή που δεν είναι ολική αλλιώς..χειρουργείο.» Μάλιστα. Όμως επειδή δεν είμαι άνθρωπος που προσέχει και πολύ την υγεία του, κακό που το παθε σε μένα έλεγα και συνέχιζα ακάθεκτη με επιγονατίδες σαν αθήτρια βόλλευ ή κάτι τέτοιο τα δικά μου. Κι εκείνο τα δικά του μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος. (Φτου φτου)

-ZARA

-DILATED

-LOLITA

-BIG MAMMA

-PSIT TEAM

-SKYLES THS LYSSAS

-FRESCO

– YELLOW

-DIM HAP

…δικό σας!

Advertisements

12 Σχόλια to “ΠΩΣ ΤΟ ‘ΠΑΘΕΣ ΑΥΤΟ;”

  1. Rizobreaker Νοέμβριος 25, 2007 στις 10:02 μμ #

    Μάλιστα!!!
    Πολύ ήσυχο παιδάκι ήσουν βρεεεε!!! Μπράβοοο!! Και εις ανώτερα!! Χεχε!! Μεταξύ μας τώρα… Κι εγώ όταν ήμουν στο γυμνάσιο είχα ανέβει στο μηχανάκι του πατέρα μου και καθώς δεν ήξερα πως λειτουργούν οι ταχύτητες με πλάκωσε το μηχανάκι, έσπασε ο προφυλακτήρας κτλ κτλ… 😉

  2. Yellow Kid Νοέμβριος 25, 2007 στις 11:39 μμ #

    Τον επιθεωριτή Κλούζω τι τον εχεις;

  3. magnolia Νοέμβριος 25, 2007 στις 11:50 μμ #

    kala!!wow.. tora exo kai mistiko onoma! wow. im a happy idiot p lene eki sta 3ena
    p.s. skeutome to 3aderfo A. naxi liosi apta gelia dipla apta 3ista ahahaha

  4. dimhap Νοέμβριος 26, 2007 στις 12:14 πμ #

    σε πολλούς,τα παθήματα σου μπορεί να φανούν αμέτρητα και να σε πουν ζωηρή κτλ κτλ..
    λυπάμαι που θα αρνηθώ την πρόσκληση αλλά ζητώ κατανόηση και ελπίζω να καταλάβεις
    μικρό παιδί και γώ έτυχε να μαι αρκετά ζωηρό με αποτέλεσμα όλα όσα λες να συμβαίνουν σε μένα σε ένα και μόνο χρόνο..είναι αμέτρητα,,σου λέω τυχερότατο παιδί..
    δεν πρόκειται να τα πω λοιπόν..ο κακομοιρογλου!
    και το ρεζίλι έχει και τα όρια του
    [όταν διάβασα για το δόντι πόνεσα]
    (¨_,)

  5. loli9 Νοέμβριος 26, 2007 στις 9:29 πμ #

    rizobreaker->Ναι ναι ας τα! Ούτε κούκλες(τις θεωρούσα φλώρικες κι έπαξα ελάχιστα:-ρ)ούτε τίποτα ξενέρωτο..περιπέτεια!

    yellow kid->ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ..θείος μου είναι:-)

    Μagnolia->Απο δω και πέρα θα είσαι η μυστική πράκτορας Μ.οκ;:-ρ Kαλά καλά γέλα εσύ…

    Dim Hap->ΠΑΝΤΑ ΤΕΤΟΙΟΣ ΔΕΝ ΗΣΟΥΝΑ? ΜΙΑ ΖΩΗ ΑΚΑΤΑΔΕΧΤΟ ΠΑΙΔΙ! χιχι (ναι ρε δεν πειράζει..)

  6. kalispera!!! Νοέμβριος 26, 2007 στις 11:24 πμ #

    μολις το διαβασα κ μου ηρθαν τα γελια………ίσα που κρατηθηκα.λο-λι θα με απολυσουν με την παρτη σου………

    ΥΓ»Oh my god are you ok?»
    ΥΓ2:Ας μετρησουμε πεταλουδες σημερα..

  7. river Νοέμβριος 27, 2007 στις 8:42 πμ #

    Thanks για την πρόσκληση… Έχω αρκετά να γράψω… Και εσύ πάντως μόνο ήσυχο παιδάκι δεν ήσουν! Πάντα τέτοια!!!

  8. loli9 Νοέμβριος 27, 2007 στις 10:31 πμ #

    kalisperi->χαχαχα! 1…2…3…4 πεταλουδίτσες…:-ρ
    ΩΩΩ ρεεε καψουραααα….έχει κολλήσει όλος ο πολυχώρος από τα μέλια!

    river-> Και δεν τα χω γρ΄σψει κι όλα! χχιχι άντε άντε περιμένουμε και τις δικές σου κληρονομιές;-)

  9. λολιτα Νοέμβριος 28, 2007 στις 7:27 πμ #

    οσο και αν στιβω το λιγοστο μυαλουδακι μου δεν βρισκω κανενα πολυ χτυπητο ατυχημα…

    που θα παει ομως!

  10. Wise_One Νοέμβριος 28, 2007 στις 11:41 πμ #

    Οι παράγραφοι 2 και 3 είναι κορυφαίες. Τρελό γέλιο.

    Καλά δε ξέρεις ότι όταν χτυπάει κάποιος (και δη στην περίπτωσή σου με το μηχανάκι) ο άλλος πάντα μπήγει τα γέλια και μετά έρχεται να βοηθήσει;; Χαχαχαχαχαα, κορυφαίο….

  11. loli9 Νοέμβριος 29, 2007 στις 9:59 πμ #

    λολίτα-> Έλα τώρα..αποκλείεται! χαχα άντε άντε ρε σίγουρα θα βρεις!

    wise-> Eτσι ε; Θα το χω υπόψη μου άλλη φορά:-ρ

  12. leeturtle Δεκέμβριος 25, 2007 στις 2:05 μμ #

    Hello,
    Είχα βάλει ένα star στο google reader για να μη ξεχάσω να σου απαντήσω and gues what… το ξέχασα 😦
    Βασικά ούτε εμένα μου έρχεται κάτι εντυπωσιακό … Εσύ πως τα κατάφερες τόσες φορές?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: