«ΚΙ ΑΠ’ΟΛΑ ΟΣΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΟ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΔΕ ΣΤΟ ΧΩ ΠΕΙ ΑΚΟΜΑ…»

4 Ιαν.
ΩΩΩ έλα έλα για ποδαρικό..με το δεξί παιδί μου…και κοίτα μη σπάσεις κανένα ρόδι και γίνουμε χάλια εδώ μέσα…διακοσμητικά τα ‘χουμε! Τι γίνεται; Πως σε βρήκε το τρισκατάρατο δίσεκτο 2008; .. Μη σ’ ακούσω τώρα να πιστεύεις σε δίσεκτα κι αηδίες…μια χαρά χρονιά θα είναι ΣΤΟ ΛΈΩ ΓΩ…Και για να γίνουμε λίγο πιο ρομαντικοί και να χαμογελάμε περισσότερο γιατί δε μας βλέπω καλά. Ο τρόπος του ninja είναι δύσκολος και γεμάτο γιαούρτι που λέει και στον τοίχο του ο κύριος zotos γι’ αυτό κανόνισε. Έχω κάτι χρωστούμενα από το γέρο χρόνο που φυγε.. Είδα «My blueberry nights» και «American Gangster». Δύο διαφορετικές εντελώς ταινίες που έχουν όμως πολλά κοινά: Έχουν δύο σημαντικότατους και μεγάλους μπαμπάδες, τον Wong Kar Wai η πρώτη και τον Ridley Scott η άλλη, φανταστίκ soundtrack, τρομερά cast- Jude Law, Nora Jones, Natalie Portman, Rachel Weisz , David Strathairn οι Νύχτες, Denzel Washington και Russel Crowe, ο Gangster, πάρα πολύ καλές σκηνοθεσίες, προσεγμένες φωτογραφίες. Αλλά οι μεγάλες προσδοκίες δεν εκπληρώθηκαν. Περίμενα πολύ καλύτερες και τις δύο ταινίες. Οι μεν Νύχτες(με των οποίων την αφίσα τρελάθηκα!), είχαν ένα σενάριο το οποίο ξέφευγε συνεχώς από αυτό που ήθελε να πει, με διάφορα γεγονότα να παρεμβάλονται χωρίς να έχουν ένα συνδετικό κρίκο. Μοναξιά, επιθυμία, χωρισμός. Είχε πολλές ωραίες στιγμές, όλοι οι ηθοποιοί ήταν άψογοι στους ρόλους τους αλλά της έλειπε κάτι δυνατό να κορυφώσει τις ιστορίες και ειδικά την κεντρική. Όπως είπε και μια φίλη «Αν παίζανε Ασιάτες θα λ΄εγανε όλοι ότι ήταν αριστούργημα!» Μπορεί και να μας καθόταν διαφορετικά.Ο δε Γκάνγκστερ από την άλλη, τον οποία δεν θέλω να τη συγκρίνω με άλλες παρόμοιου είδους έργα, ενώ είχε μια ενδιαφέρουσα ιστορία να πει, κυκλοφορύσε σε μια επιβλητική ατμόσφαιρα με δύο πρωταγωνιστές μεγάλης κλάσης, κούραζε αρκετά μέχρι να φτάσει στη δεύτερη ώρα (τα μικρόφωνα του μπούμαν φάνηκαν 6 φορές!).
Κι ύστερα ήρθαν τα Χριστούγεννα. Κόσμος που έχουμε να τα πούμε καιαιροοο μαζευόμαστε και παραδοσιακά το πρόγραμμα λέει μπουζούκια! ΝικοςΒέρτης και τα μυαλά στην πίστα. Της μουρλής στο μαγαζί. Αφού ξεπεράσαμε το πρώτο σοκ ανακαλύπτωντας πως στις πρώτες φωνές ήταν μια γνωστή μας από το σχολείο φαντάσου, σαν γνήσιοι Ελληνες καψουρευτήκαμε τσιφτετελιάζοντας και κουνώντας τα χέρια δήθεν πωρωμένοι με κάποιο τραγούδι κάνοντας τη χαρακτηριστική κίνηση σαν να θέλουμε να δείρουμε κάποιον. Η μιση ομάδα της Πανάθας (τέλειος ο Μόρις!)ήταν δίπλα και με το μισό τραπέζι μας να είναι βάζελοι καταλαβαίνεις τι έγινε. Ωραιότατα. Καλή παρέα ας υπάρχει και όλα τ άλλα έρχονται.
Η επόμενη μπιγκ ντέι, η Πρωτοχρονια. Πρώτη φορά όλα στο φλου, τίποτα κανονισμένο μεεερες πριν. Ένα ρεβεγιόν ακυρώθηκα και βουουρ, πάμε κι όπου μας βγάλει ο δρόμος. Δηλαδή στο πάρτυ του Guru στο Fuzz! Θεότρελη κατάσταση, έθνικ, σαξόφωνο, βιολιά, χορεύτριες αλά gypsy, τουιστ, 60’s, funk κι η βλακεία κι ο χαβαλές σύννεφο! Νωρίς το πρωί έγινε η επιστροφή. Πρέπει να δεις φωτογραφίες να γελάς καμιά βδομάδα.
Eπόμενη στάση: Μέγαρο χωρίς τον παίδαρο αλλά δε μας πειράζει. Προορισμός το παραμύθι «Παραξενο δεν είναι;» για τον οποίο ούτε κι εγώ ξέρω πως βρήκαμε εισιτήρια, δια μαγείας μάλλον, αφού ήταν sold out όλες οι παραστάσεις. Τι ωραιαο…Οι άνθρωποι έλεγε έχουν σταματήσει να ονειρεύονται γιατί μια κακιά μάγισσα έχει κλέψει τα όνειρα τους τα βουνά δεν έχουν πια φτερά αλλά άγκυρα κι είναι κλειδωμένα στον πάτο της θάλασσας. Τότε δυο παιδιά αναλαμβάνουν να πάνε μέχρι το ουράνιο τόξο και να φέρουν τα όνειρα μας πίσω. Την πανέμορφη μουσική έγραψε ο Θάνος Μικρούτσικος (οπότε φαντάσου) ο οποίος μαζί με μια ορχηστρα έπαιξαν ζωντανά, φορώντας πυτζάμες σ ένα ονειρικό σκηνικό όπου το πάτωμα έιναι ένα τεράστιο πάπλωμα. Τα παιδάκια έχουν περικυκλώσει όλη την αίθουσα. Πρωταγωνιστές η καταπληκτική όπως πάντα Κόρα Καρβούνη, ο Χρήστος Μαλάκης, Δημήτρης Ντάσκας, οι εκπλήξεις με τρομερές φωνές Χαρά Κεφαλά και Δημήτρης Πακσόγλου και οι χορεύτριες Ράνια Γλυμίτσα και Κωσταντίνα Μικρούτσικου. Ήθελα λίγο πιο παραμυθενια σκηνοθεσία(έχω μεγαλώσει με Μοσχόπουλο βλέπεις!) αλλά μια χαρά όλα , απίστευτα ΕΠΙΚΑΙΡΟ και μας φτιάξανε τη διάθεση! Αν το χασες πάρε και διάβασε το παραμύθι οπωσδήποτε.
Ααααχ αυτές οι φωτογραφίες του Κωνσταντίνου Ρήγου για το Bossa Nova στο 4ssera to πιο πρωτότυπο περιοδικό που κυκλοφορεί…. Αυτή δε θα είναι ΑΠΛΑ μια θεατρική παράσταση και να μου το θυμηθείς..
Advertisements

6 Σχόλια to “«ΚΙ ΑΠ’ΟΛΑ ΟΣΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΟ ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΟ ΔΕ ΣΤΟ ΧΩ ΠΕΙ ΑΚΟΜΑ…»”

  1. Rizobreaker Ιανουαρίου 4, 2008 στις 9:45 μμ #

    Πω πω… χείμαρρος!!!
    Είδα κι εγώ το «My blueberry nights» και με καλύπτεις πλήρως με τα σχόλια σου… Η αφίσα ήταν όντως όλα τα λεφτά!!
    Έχω στο πρόγραμμα να δω και το «American Gangster»!
    Τα μπουζούκια δεν τα σχολιάζω… Σε φαντάζομαι να χορεύεις τσιφτετέλι πάνω στο τραπέζι!! πω πωωω… :PPP Αλλά αφού είδες παίκτες της Πανάθας συγχωρείσαι!! χεχε…
    Το party στο Fuzz πρέπει να έλεγε πολύ εε?? Gipsy φάση… πολύ γουστάρω… Άντε και του χρόνου!!

  2. the bluΕlephant Ιανουαρίου 5, 2008 στις 4:28 μμ #

    🙂

  3. kalispera!!! Ιανουαρίου 7, 2008 στις 11:13 πμ #

    ma kala ti tha ginei tsiraki toy cinema??????
    tha mas vomvardizeis k edw me movie-infos….?

    anyway…………..

    se sygxwrw……..

    !

    dyskoles meres gis ninja baby!!!!

  4. fresco Ιανουαρίου 7, 2008 στις 6:50 μμ #

    ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!

    τι κάνεις ka-li-mou-lo-li???

    από ότι διαβάζω τζάμι τα πέρασες στις γιορτές!

    με φίλους και άφθονο κέφι! πάντα τέτοια!

    lo-la-fi-lia όπως πάντα!

    byeeeeee 😉

    υ.γ. για το american gangster δεν συμφωνούμε και απόλυτα, αλλά…anyway…ίσως κάνω κι εγώ μια αναφορά όταν αξιωθώ να ανεβάσω κανένα post!

  5. river Ιανουαρίου 7, 2008 στις 7:45 μμ #

    Μια χαρά σε βρίσκω.. Μεγαλεία! Εχμ, αυτό για τα μπουζούκια το παραλείπω! (τσκ, τσκ, κορίτσι από σπίτι και τρέχεις στα κακόμάγαζα…)
    Όσο για το «My blueberry nights», δεν έχω σχόλια!!! Ήταν καταπληκτικό και ας λένε όλοι ότι θέλουν… Το δε soundtrack είναι φοβερό! Αλλά cat power παιδί μου, τι περίμενες…;
    Καλή Χρονιά lo-li μου και καλά να περνάμε…!
    Υ.Σ.: Οι φωτογραφίες για την παράσταση του Κωνσταντίνου Ρήγου είναι απίστευτες! Αναμένω να δω τι έχει ετοιμάσει πάλι ο γυμνός θεός…

  6. loli9 Ιανουαρίου 8, 2008 στις 12:13 πμ #

    rizobreaker-> Άσε να βλεπες το Μόρις κάτι χαρές…χαχα…
    Ναι ναι Fuzz ήταν τρομερα:-D

    blue elephantaki-> Γεια σου εσύ με τα ωραία σου χαμόγελα! 🙂

    kalisperi->Άντε ρε παλιοninja …Άμα δε σ αρέσει τις κορδελίτσες σου και σ ‘άλλο πολυχώρο.. σα δε ντρέπεσαι…φίλοι σου λέει μετά… χιχιχι:-p

    fresco-> Ε δε λέει να συμφωνούμε σε όλα…είναι βαρετό! Άντεεε θεο-lo-li χρονιααααα

    river->Ψψψιιτ! Ε κι εσυ τωωρα μη γίνεσαι κακιαα…μια στο τόσο χρειάζεται ο χαβαλές και το πολιτισμικό σοκ της πίστας! Μόλις γύρισα από Τσανακλίδου οπότε περίμενε εντυπώσεις…!
    Μια χρονιά όπως τη θέλουμε…Να περνάμεεεε τεεεελειααα

    ΥΓ: Μου φαίνεται κάθε βδομάδα στο εθνικό θα είμαστε!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: