«Το λάδι εδώ πως καίγεται και ζήσε το ταξίδι…»

13 Ιαν.

Χα ναι υπάρχει μια μικρή καθυστέρηση στην ανταπόκριση κάποιων γεγονότων αλλά δεν πειράζει! Άμα θες γαλλικό έχει έτοιμο στην καφετιέρα ε..άντε έλα κάτσε…Θα γίνω λίγο στρουμφογκρινιάρης αρχικά….Μου τη δίνει που γι’ άλλη μια φορά ερωτεύτηκα λάθος άνθρωπο και πρεπει ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ να το βγάλω απ’ το μυαλό μου. Μου τη δίνουν κάποιοια άτομα που έχουν το «Γιατί αυτός -να πάρει αυτή τη δουλειά, να έχει τέτοιο γκομενάκι, να έχει τόσα λεφτά μπλα μπλα μπλα- και όχι εγώ», μόνικη λογική στην κεφάλα τους κι έχουν γεμίσει παντού σπυράκια ανασφάλειας. Τι νομίζουν ρε συ; Όλα περιστρέφονται γύρω απ’ αυτούς; Grooowww up. Κι επίσης μου τη δίνει που το θέατρο ΑΜΟΡΕ ή θέατρο του Νότου όπως θες πες το, θα κλείσει και θα έχει στην πόρτα του την ταμπέλα : Μεταφερόμαστε στην οδό «ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ».

Τεεελος πάααντων.

Καλά κορόιδευε εσύ, αλλά άμα θες να ξέρεις δε βλέπουν μόνο τα παιδάκια κινούμενα σχέδια νταξει;! Αυτο το dvd που είδα πριν λίγο είναι το καινούριο της PIXAR το οποίο έχει μέσα όλα τα μικρού μήκους ταινιάκια που έχουν φτιάξει. Είναι φανταστικό! Δες το οπωσδήποτε. Οι τύποι είναι ιδιοφυίες. Δε στο ‘χα πει εδώ, δε θυμάμαι γιατί, αλλά όταν ήμασταν εκεί, για μια από τις συνεντεύξεις που ήθελα πάντα να πάρω γιατί αυτούς όλους τους κυρίους τους συμπαθώ τρομερα. Έγινε το πρώτο animation στην Ελλάδα (προβλήθηκε στην ΕΡΤ) και με στείλανε σε αποστολή γνωριμίας με έναν απο τους βασικούς animators! Ο κ. Ρούβας που έχει φτιάξει και τα Φραουλόπουλα, Πλάτωνa και Πανδώρα ήταν όπως τον φανταζόμουν: ένας άνθρωπος με πολύ παιδικότητα, με ομαδικό πνεύμα, αισιόδοξος, που ρικάρει κι ό,τι γίνει. Ολόκληρη η συνέντευξη στο ανακριτικό μου γραφείο!

Kαι θέατρο έχουμε. Αμε! Το ξέρεις ότι τα πρωτότυπα ανεβάσματα είναι το καλύτερο μου. Δανείστηκα που λες λεφτά από τον » Έμπορο του Λας Βέγκας» .Το καζίνο τους θύμιζε κλινική. Ψυχρό, τεράστιο, άχρωμο. Οι εργαζόμενοι και οι πελάτες, σχεδόν καρικατούρες. Ι’t’s all about the money. Η προσέγγιση και διασκευή του έργου του σεξπιρικού εμπόρου από το Μαρκ Φον Χένινγκ μ’ άρεσε αρχικά γιατί ήταν προκλητική, είχε κωλοπαιδαρίσιο θρασος, αρκετά σημεία ανατρεπτικά, όμως ενώ η ιδέα ήταν καλή, όσο προχωρούσε έχανε το δρόμο. Αποστασιοποιήθηκε απο τους χαρακτήρες που δημιούργησε, από ένα σημείο και μετά σου φαινότανε ότι οι ηθοποιοί απλά περιφέρονταν ανοιγοκλείνοντας πόρτες και κάποια βίντεο ήταν περιττά. Όλο αυτό επίσης ισως το έσωνε ένας λιγότερο χαοτικός χώρος. Κερδισμένοι της ρουλέτας βγήκαν οι Δημήτρης Λιγνάδης, Γιάννος Περλέγκας και Γεννάδιος Πάτσης κι απ’ την άλλη απόρησα με τη Μαρία Σκουλά γιατί ενώ είναι τόσο καλή ηθοποιός γενικά, εδώ-μπορεί να μην ήταν η μέρα της, δεν ξέρω τι συνέβη- το παίξιμο ήταν τόσο επιτηδευμένο που έφτασε τα όρια του εκνευριστικού! Εν τω μεταξύ μπορεί το Εθνικό να Αμορεοποιείται ,το μεγαλύτερο μέρος του κοινού όμως έχουν μείνει στην προηγούμενη κλασσική εποχή του(όπως η μεγάλη κυρία με τη γούνα που καθόταν δίπλα μου, παρ όλο που ήμασταν πρώτη σειρά έδειχνε την απελπισία της με το χειρότερο τρόπο.)

Παλιές Αγάπες και Τραγούδια Μεθυσμένα…Μετρό..Φτάνουμε κι έχει αρχίσει ήδη…Ακούγονται χειροκροτήματα..κάποια στιγμή με φόντο τα καμένα του καλοκαιριού τραγουδάει «Κοιμήσου Περσεφόνη στην αγκαλιά της γης/στου κόσμου το μπαλκόνι ποτέ μην ξαναβγεις»…Συγκίνηση, ανατριχίλες, χαβαλές, χοοός, πειράγματα από τους μουσικούς, ωραίες αναμνήσεις από παλιότερα σόου. Η φωνή αυτή με όλη τη μελαγχολία, τη θεατρικότητα της, μεταμορφώνεται συνεχώς.. δεν υπάρχει, μας κάνει πλάκα. Γεια σου Τάνια! Θεά! Πες το Μαμά γερνάω! Το Καιγομαι! Το Αν μ αγαπάς! (φέρνει ένα γυάλινο κουτί που λέει Αδέσποτα ζώα) «Όποιος θέλει παραγγελιές να ρίχνει και ο,τι θέλει εδώ. Τα λεφτά θα πάνε στα κέντρα περίθαλψης αδέσποτων ζώων στην Αίγινα και τον Πειραιά.» Στην πραγματικότητα είναι λίγα τα πράγματα που αρκούν να περάσει ο κόσμος καλά. Τρεις μουσικοί, ένα παγκάκι, σωστό πρόγραμμα. Η Τάνια Τσανακλίδου είναι η μόνη τραγουδίστρια που χωρίς να βγάζει συνέχεια δίσκους, χωρίς να ξεκινάει αργά σε μεγάλες πίστες, χωρίς να είναι συνέχεια στις τηλεοράσεις, γεμίζει τα μαγαζιά της κάνοντας αυτό που γουστάρει με τους δικούς της όρους. Είναι αυθεντική κι αυτό είναι ένας είδος προς εξαφάνιση. Δε είναι μόδα είναι αξία! Τίποτα…απλά ένα ευχαριστώ…

Advertisements

4 Σχόλια to “«Το λάδι εδώ πως καίγεται και ζήσε το ταξίδι…»”

  1. fresco Ιανουαρίου 13, 2008 στις 8:17 μμ #

    ουυυυφ!

    μα γιατί γράφεις τόσο μεγάλα πόστ…πυκνογραμμένο-πυκνογραμμένο κιόλας!

    τώρα δεν έχω το ψυχικό σθένος να το διαβάσω ολόκληρο…

    όταν το βρω (δεν θυμάμαι αν το είχα αφήσει στο σπίτι ή στο γραφείο κιόλας!) θα επανέλθω δριμύτερος!

    byeee 😉

  2. aggerou Ιανουαρίου 14, 2008 στις 2:51 μμ #

    που θα βρουμε αυτο το dvd της pixar? με τα αντικειμενα της κουζινας οπως μου ειπε η Mother σου, μ αρεσουν τα παιδικα. πες μου

  3. loli9 Ιανουαρίου 14, 2008 στις 6:28 μμ #

    fresco->Ααα συγνώμη κύριε fresco άμα σας κουράσαμε δε θα ξαναγίνει!:-ρ

    aggerou->ΕΕΠ:-) Στο βίντεο κλαμπ ρε το έχουν..πετάξου μέχρι το Perfect και πάρε το! Να έρχεσαι από δω να βλέπεις με τη μαμά μου κινούμενα σχέδια χαχαχα!

  4. fresco Ιανουαρίου 14, 2008 στις 6:55 μμ #

    tre-li-mou-lo-li

    δεν υπάρχουνε μεταξύ μας συγγνώμη κι ευχαριστώ…μονάχα επικοινωνία σε «άλλο επίπεδο»… 🙂

    ακόμη κι αν δεν διάβασα το post σου, είναι σαν να το έχω χαραγμένο μέσα στο μυαλό μου…(τι είπα πάλι…;…μα καλά, που τα βρίσκω και τα λέω…;…)’

    lo-lo-kisses!

    byeee 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: