Απ’ τα σαλόνια στα βρωμερά αλώνια

16 Μαρ.

Έχει πλάκα να πηγαίνεις σε δημοσιογραφικές προβολές πρωί πρωί με την τσίμπλα στο μάτι και το σημάδι του μαξιλαριού στο μάγουλο. Παίρνεις τον καφέ, το γάλα ο,τι θες τέλος πάντων, μαζεύεστε μια παρέα και απλώνεται ο καθένας όπου θέλει μες στην αίθουσα. Στο «Other Boleyn Girl» -για το οποίο το χα εδώ στις προτάσεις και σου είπα στο podcast λεπτομέρειες λίγο πριν βγει- υπήρχε η στάνταρ ερώτηση σε όποιον ερχόταν:»Εσύ ήρθες για τη Scarlet ή τη Natalie;». Και σ’ εμας βέβαια: «Ε για το Bana ε;» μέχρι που έλαβαν την αποστομοτική απάντηση μιας κοπέλας: «Για τη Scarlet φυσικά!» Η Johansson νομίζω νίκησε στο άτυπο αυτό δημοψήφισμα αλλά έχασε στην μονομαχία της οθόνης. Η Portman ξεχώρισε λόγω καλύτερη ερμηνείας, μεγαλύτερου δυναμισμού και πιο σίγουρου βήματος, ακόμα κι αν δεν είχε γυμνή σκηνή όπως η άλλη Boleyn αδερφή η οποία μπορεί να μην ήταν αδιάφορη αλλά έμοιαζε πολύ με τον ρόλο της. όμορφη αλλά μαζεμένη και λίγο άχρωμη. Ο Εric Bana παρ’όλη την απίστευτη γοητεία του, φορούσε μικρότερο νούμερο από τα βασιλικά κουστούμια, αφού ένιωθες πως ήταν ανεπαρκής στο ρόλο του επιβλητικού Βασιλιά Ερρίκου. Η σκηνοθεσία είχε πολλές καλές στιγμές, όπως μ’ άρεσε επίσης το soundtrack και η ατμόσφαιρα της Αυλής αλλά υπήρχαν great expectetions που έμειναν απλά τυφλές ελπίδες ότι θα μπορούσε να βγει κάτι εντυπωσιακό. Ναι το περίμενα πολύ καλύτερο γιατί έχει πολλά στοιχεία η ιστορία -η οποία παρεπιπτόντως βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα- που μπορείς να τα εκμεταλευτείς και να φτιάξεις μια πολύ καλύτερη ταινία χωρίς να χάνει το ενδιαφέρον της. Είναι σαν ένα εντυπωσιακό βασσιλικό κουστούμι που όμως τελικά είναι και τόσο άνετο όσο νόμιζες. Χα κράτα την ατάκα «Η τέχνη του να είσαι γυναίκα είναι να νομίζει ο άλλος ότι έχει το πάνω χέρι»

Κάποιοι τα κάψανε για να γλιτώσουν τους Ρατατούηδες, κάποιοι τα πετάξανε στα ΜΑΤάκια, κάποιοι τ’ αφήνουν για να βάζουν κολώνια στις γειτονιές και αγωνίζονται για τα δίκαιώματα τους…τα σκουπίδια παίρνουν την εκδίκηση τους και θα ισχύσει ο νόμος της μαύρης σακούλας.. Καλή μας τύχη!

Advertisements

3 Σχόλια to “Απ’ τα σαλόνια στα βρωμερά αλώνια”

  1. nosyparker Μαρτίου 17, 2008 στις 12:26 μμ #

    χαχα όλα τα λεφτά η ατάκα περί του να είσαι γυναίκα! λες γι αυτό να μην τα καταφέρνω τόσο καλά; επειδή είμαι τσαμπουκαλού λίγο παραπάνω απ’ όσο πρέπει; 😛

  2. λολιτα Μαρτίου 17, 2008 στις 2:25 μμ #

    ακουσα οτι ειναι ωραια ταινια..

  3. loli9 Μαρτίου 17, 2008 στις 8:19 μμ #

    nosy->Εεεει! Πω πω…τρόμαξα να σε γνωρίσω τόσο καιρό που έχεις να ρθεις…χαχαχα γειαααα σου ρε nosy! Τέλεια η ατάκα ε! Είδες κάτι ξέρανε εκεί στα παλάτια:-ρ
    Λες ν αλλάξουμε όλες τακτική?!

    λολίτα-> Ρε ωραία είναι , δες τη απλά όχι κάτι το φοβερό..:-)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: