Η DARK SIDE ΑΠΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ…

13 Απρ.

MΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ

ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΡΥΒΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΑΠΟ ΠΙΣΩ

ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΕΛΟΥΜΕ?

ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΛΗΘΙΝΟΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ?

…………

Advertisements

7 Σχόλια to “Η DARK SIDE ΑΠΟΡΙΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ…”

  1. eikosiepta Απρίλιος 13, 2008 στις 11:22 μμ #

    Τι μου θύμισες τώρα…
    Με πήγες πολύ πίσω, τότε που ήμουν μικρό παιδάκι, πραγματικά υπέροχες εποχές!
    Μια πασίγνωστη παροιμία λέει: “Από μικρό κι από τρελό, μαθαίνεις την αλήθεια”. Έτσι είναι. Όταν ήμασταν μικροί, τότε που όλα ήταν πιο αγνά, πιο καθαρά (για θυμήσου), η αλήθεια κατείχε μεγάλο ποσοστό, ίσως και όλο, της καθημερινότητας μας. Άσχετα αν συνέχεια “φανταζόμασταν” πράγματα. Ήταν αυτή η δημιουργική φαντασία που μας ταξίδευε, που ίσως να είναι πιο αληθινή από κάθε αλήθεια.
    Για τους “τρελούς” τώρα… Αυτές τις κωλό-ταμπέλες που κολλάμε σε διάφορους που “τόλμησαν” να ξεφύγουν απ’ το κοπάδι. Ακούς πράγματα από τέτοιους ανθρώπους, που βαθιά μέσα σου ξέρεις πόσο αληθινά είναι, αλλά φοβάσαι ακόμα και να συμφωνήσεις μαζί τους, για να μην σε πάρει κι εσένα η μπάλα και προτιμάς να κουνάς “συμπονετικά” το κεφάλι. Κούνα το λίγο πιο βίαια, μπας και ξεκολλήσει τίποτα και αρχίζει να κουνιέται εκεί μέσα!*
    Θυμάμαι μια φάση στη δουλεία: Είμαι στο γραφείο και πνίγομαι, έχω από πάνω μου τη διευθύντρια μου και πραγματικά τρέχουμε και δεν προλαβαίνουμε. Έχει τύχει να βρεθεί μέσα, ένας από εκείνους τους “περίεργους” και λέει τα δικά του. Δεν του δίνουμε σημασία γιατί δεν προλαβαίνουμε ούτε να ανασάνουμε. Σε κάποια φάση μας χαιρετάει για να φύγει, τον χαιρετάμε κι εμείς και χαμογελώντας, έτσι όπως χαμογελάει κάποιος που αληθινά συμπονάει, μας λέει: «…και παιδιά, μην στεναχωριέστε… η ζωή είναι μικρή!» ***Κλικ***
    Ακόμα ανατριχιάζω όταν το σκέφτομαι. Είχε μια απλότητα, έναν καθαρό λόγο που με έστειλαν εκείνη τη στιγμή. Ό,τι έκανα, σταμάτησα να το κάνω. Και έμεινα εκεί… χαζός.
    Μακάρι μια μέρα να ξυπνήσουμε και να είναι όλα πιο αληθινά, πιο ουσιαστικά, να γκρεμίσουμε επιτέλους εκείνα τα γαμημένα τα τείχη, που όλο εκεί κάθονται. Δεν φταίει όμως κανένας δίπλα μας, γύρω μας ή απέναντί μας, εμείς φταίμε που δεν τολμάμε να αλλάξουμε, που βολευόμαστε…

    Όταν μια συνήθεια καταντήσει βολική, να τη συντρίβεις.
    Νίκος Καζαντζάκης

    *Σχετικά με το δεύτερο πρόσωπο που χρησιμοποιώ, σε καμία περίπτωση δεν αναφέρομαι σε σένα loli, ίσα – ίσα που μάλλον περισσότερο σε μένα τα λέω. Κάτι σα να μου φωνάζω: ξύπνα ρε!

  2. leeturtle Απρίλιος 14, 2008 στις 7:39 πμ #

    Νομίζω ότι είναι από δύσκολο, αλλά αν ήταν εύκολο δεν θα είχε και αξία η πράξη…
    Θέλει προσπάθεια, αλλά γίνεται και εύχομαι να μην σταματήσω να προσπαθήσω να το πετύχω αυτό

  3. λολιτα Απρίλιος 15, 2008 στις 7:16 πμ #

    οχι γλυκεια μου δυστυχως δεν μπορουμε…φιλακια!

  4. magnolia Απρίλιος 16, 2008 στις 12:21 μμ #

    yes i can!!! woohoo

  5. Klearchos Απρίλιος 16, 2008 στις 4:30 μμ #

    Φυσικά!!! (Ο ΙΒΑΝ για να μου στείλεις τα 1000 ευρώ που μου έταξες για την απάντηση είναι…)

  6. loli9 Απρίλιος 16, 2008 στις 5:34 μμ #

    eikosiepta->Τι να πω τωρα…τα έχεις πει όλα…να ξέρεις πάντως ότι είσαι από τους αγαπημένους μου σχολιαστές! 🙂

    lee->Αυτο πρέπει να κάνουμε λοιπόν είναι keep walking…

    λολίτα->Ούτε μια ελπίδα δεν δίνει δηλαδή? πφφφ…

    magnolia->Μπράβο έτσι σε θέλω! χαχα

    klearhos-> Α ωραία…(o Iβαν?)

  7. Κλέαρχος Απρίλιος 20, 2008 στις 10:25 μμ #

    International Bank Account Number… Δεν πιστεύω να πήγε το μυαλό σου σε πρόσωπο… 😀

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: