«Φέρε και τη φωτογραφική…χαχαχα»

30 Απρ.

(updated)

Τη Μεγάλη Πέμπτη μου στέλνει ο L. και μου λέει: «Ένας στην Ιταλία ήθελε να σπάσει ένα ρεκόρ, πέταξε με μπαλόνια και τελικά… χάθηκε στον ουρανό. Φοβερο! Στο Best το είπε τώρα» Το φάνταζεσαι; Αυτόν τον έχω στο μυαλό μου σαν έναν τρελά ευτιχισμένο άνθρωπο. Πωπω…απίστευτο ρε συ…να πετάξεις όχι με αερπλάνο, ούτε ελικόπτερο, με τίποτα που να έχει μηχανη αλλά απλά μ’ ένα μάτσο μπαλόνια! Και να εξαφανιστείς…Γυρίσαμε πάλι και είναι λες και λείπαμε ένα μήνα εκεί στα χιώτικα πάτρια εδάφη! Α ναι ναι τα έσπασα όλα τ αυγά…Και ρουκετοπόλεμο είδαμε και κατακόκκινα μπομπάκια ρίξαμε…Επεράσαμε ΟΟΟΜΟΡΦΑ ΟΟΟΜΟΡΦΑΑ χωρίς να το περιμένουμε..δεν το χεις πάθει κι εσύ να είσαι μες στην ξενέρα όταν πηγαίνεις κάπου και να περνάς τελικά τέλεια; Με τόσο γέλιο κάναμε τους καλύτερους κοιλιακούς και μετά από τόοοσες φωτογραφίες ζαλιστήκαμε! Ασύλληπτες καταστάσεις…Ήμασταν ο ορισμός του τρελοκομείου σου λέω!… Τώρα άσε την πρώτη μέρα μετά τις διακοπές είμαι λες και τα χω ξεχάσει ολα. Τέλος πάντων που θα πάει…θα την παλέψουμε την κατάσταση! Εσύ πως πέρασες;###

Καλά έξω ο καθένας φοράει ό,τι θέλει. Παντόφλες, μπότες, κοντομάνικα, ζιβάγκο, μπουφάν, κορδονάκια από μαγιό φάινονται από τις μπλούζες, γιακάδες από φανελάκια..Η άνοιξη είναι ένα ξωτικό που μας κοροιδεύει ομαδικώς. Την προηγούμενη βδομάδα, μες στη ντάλα, πέτυχα στο κολωνάκι μια τραγουδιαρα γνωστή βουτηγμένη στο μακιγιάζ, ένα μέτρο και τίποτα, μ ένα εξώπλατο πράσινο φόρεμα, κάτι τεράστια χρυσά nike και και μια τσαντάρα στο χέρι. Και σκέφτομαι τώρα εγώ «Οκ ας είναι ο καθένας όπως θέλει αλλά μη μας πλασάρουν τώρα κάτι τέτοιες ώς τη ΘΕΑ και την ΚΟΥΚΛΑΡΑ και να νιώθουν πολλές μειονεκτικά με την εμφάνιση τους.» Στις photoshopικές αφίσες των μπουζουκομάγαζων και στα τιβογυαλιά είναι αγνώριστες. Έπρεπε να ήσουν εκεί να έβλεπες τι θεοποιούμε…###

Αυτές τι μέρες ακούω συνέχεια Tom Waits και τρελαίνομαι. Ανέκαθεν μ’ άρεσε αλλά δε του χα δώσει περισσότερη προσοχή. Είναι μαγικό αυτό που συμβαίνει μ αυτόν τον άνθρωπο. Μόλις αρχίζει να αυτή η χαρακτηρστική βραχνή φωνή να τραγουδάει όλα γύρω γύρω ξαφνικά αλλάζουν. Eίναι από τους ανθρώπους που φωτίζουν στη γωνιά τουςμε τ΄ολοδικό τους φως, τυφλώνοντας όποιον περνάει και μαγνητίζοντας τον, χωρίς να κάνουν τίποτα το τρανταχτό. Αυτό σημαίνει να είσαι ιδιαίτερος και να ξεχωρίσζεις με τον τρόπο σου χωρίς να χρειάζεσαι άλλα φωτά εκτός από το δικό σου να σε αναδείξουν. Σπάαανιο πράγμα…Γενικώς αυτό το διάστημα είναι πολύ έντονη η ανάγκη μου να βλέπω γύρω μου ανθρώπους που έχουν να σου πουν κάτι διαφορετικό. Να είναι κουλ ρε παιδί μου, προσγειωμένοι, χωρίς έπαρση, χωρίς ανταγωνισμούς, να μην είναι μονίμως στην τσίτα και τέτοιες βλακείες. Δε μπορώ να καταλάβω γιατί όλοι πρέπει να μοιάζουν με όλους, να κάνουν ό,τι κάνουν οι άλλοι, να μην απολαμβάνουν τίποτα. ##

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: