ΟΛΟΙ ΚΡΥΒΟΥΜΕ ΕΝΑΝ HULK ΜΕΣΑ ΜΑΣ…

10 Ιον.

Tις τελευταίες μέρες επικρατεί αυτό λόγω κάποιων ψυχάκιδων που κυκλοφορούν ανάμεσα μας….αλλά δε θα τους αφήσουμε να περάσει το δικό τους…άντε γιατί έχω δει τον καινούριο Hulk, έχασε η Ελλάδα κι η Ιταλία και δεν είναι καλά τα νεύρα μου λέμε!…..Ο Edward Norton πρασίνισε. Κοίτα, το «Incredible Hulk» είναι λίγο μια κατάσταση Η πεντάμορφη και το τέρας. Η αγάπη κι ο έρωτας τα νικάει όλα και τέτοια. Καλύτερο απ’ ό,τι το χα στο μυαλό μου τότε που είχα απογοητευτεί από τα trailer και τα διάφορα βιντεάκια αλλά όχι κάτι το φοβερό. Θα σ αρέσει η σκηνοθεσία σε κάποιες σκηνές, η Liv Tyler είναι πιο όμορφη από κάθε άλλη ταινία και μ’ άρεσε που το σενάριο άφησε έξυπνα απο δω κι απο ‘κει σπόντες για το τι πρόκειται να γίνει στην επόμενη περιπέτεια του. Και ξέρεις, είναι ωραίο που ένα τέρας είναι ο καλός της υπόθεσης ..Α σημείωσε λίγο την ατάκα του Leterier: «Ο Bruce Baner είναι ένας αντιήρωας. Δε θέλει να έχει αυτή τη δύναμη,α λλά δε μπορεί και να την απαρνηθεί επειδή γνωρίζει πως αν την αποκτήσει κάποιος άλλος, αυτό θα προκαλέσει μονάχα κακό. Αυτό είναι και το ταξίδι του χαρακτήρα…ένα ταξίδι αποδοχής. Καθένας μας έχει θυμό μέσα του. Άλλοι τον ελέγχουν καλύτερα άλλοι όχι. Ο Baner συνειδητοποιεί πως εύκολα η οργή γίνεται κουράγιο.» Σου ρχεται ώρες ώρες να τον αγγαλιάσεις όπως ο Tyler και να του βγάλεις τη γυαλάδα από το μάτι. Όλοι έχουμε έναν Hulk μέσα μας ακόμα κι αν δεν αλλάζουμε μορφή και χρώμα-κάθε φορά που θα νευριάζω θα βάζω αυτά τα τεράστια πράσινα γάντια-Hulkoχέρια που μου ‘δωσαν. Βγάζουν κι ήχο!

Καλά και στο «Πεθαίνω σα χώρα» το κλίμα δεν ήταν καλύτερο από θέμα οργής και έντασης. Τελειώνει και μέσα σου κάνει πάρτυ η «τσίτα» και το ψυχοπλάκωμα. Σαν στήσιμο και σκηνοθεσία (του Μαρμαρινού ) ήταν ευρυματικότατο και πρωτότυπο. Μου έκανε εντύπωση όλο αυτό με τους 200 εθελοντές που σχημάτισαν μια ουρά σε σχήμα φιδιού (κάποιοι απ’ αυτούς είχαν και μικρούς ρόλου) και αρκετές σκηνές σαν εικόνες. Όπως επίσης τρελάθηκα με τον Γιάννη Νταλιάνη, τη Θεοδώρα Τζήμου και την κοπέλα στην αρχή που δε μάθαμε τ όνομα της κι η οποία μας καθήλωσε με την εντελώς αυθόρμητη ερωτική εξομολόγηση της σε σπαστά ελληνικά. Μισή ώρα μπροστά στο μικρόφωνο μεχρι να κάτσουν όλοι οι θεατές! Ήταν οι πιο φυσικοί, συγκινητικοί και σωστοί απ’ όλους. Με καμία υπερβολή και περιττές εξάρσεις όπως πολλοί άλλοι και κυρίως τα κομμάτια τους είχαν νόημα. ΓΙατί το κακό μ αυτό το έργο ήταν ότι είχε πολλά ασυνάρτητα πράγματα, ολόκληροι μονόλογοι χωρίς νόημα.Μου τη σπάει να λες μπερδεμένα κι άσχετα πράγματα για να βρει ο άλλος ένα βαθύτερο νόημα που όμως δεν υπάρχει τελικά!..ό,τι και να λένε για τον Δημητριάδη, προσωπικά (έχω δει κι άλλη μία παράσταση του στη Θεσσαλονίκη)_δεν μ αρέσει τόσο. Ας πούμε εδώ, ξεκινάει το έργο με μια ιδέα και μετά ξεφεύγει εντελώς, πολλές φορές σ αποσυντονίζει και πας βόλτα στο ρολόι σου. Το Πεθαίνω σα χώρα είναι όπως είπε κι ο Η. ,ένα έργο τέχνης από την άποψη ότι ή θα το πεις αριστούργημα ή τελειώς χάλι. Δε μ αρέσει να μιλάω σαν κριτικός και τέτοια- ήταν καλή απλά για μενα τη χάλασαν αυτά που σου είπα πριν. Σημείωσε ατάκα της κοπέλας στην αρχή: «Η Αγάπη είναι σα μουσική…είναι μες στο σώμα αλλά δεν ξέρεις που ακριβώς είναι….δεν μπορείς να το αγγίξεις…να το δεις…Εγώ νομίζω εμείς είμαστε αγάπη..»

ΑΥΛΑΙΑ ΚΑΙ ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ.

ΥΓ:Επιστρέφω με ασκήσεις ηρεμίας και blogoπαίχνιδο!

ΥΓ:Τρίτη φορά στους Nouvelle Vague αλλά ήταν… απογοήτευση. Άλλες τραγουδίστριες, άλλο ύφος. Καμία σχέση με το ύφος του συγκροτήματος. Με λίγα λόγια το μόνο που έμεινε στο-αντρικό- κοινό ήταν ο κ@λος της ξανθιάς τραγουδίστριας.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: