ΜΕΓΑΛΕΣ ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ

30 Ιον.

ΚΑΑΑΑΛΟΟΟ ΜΗΝΑΑΑΑΑ! Ναι έχουμε κάτι μέρες να τα πούμε…Κι έχω να σου πω πολλά! Συναυλιακά κυρίως και μικρά ναυτιλικά παράπονα γιατί από το αγαπημένο Φεστιβάλ Αθηνών δυστυχώς δεν έχω δει ακόμα κάτι που να μ’ ενθουσιάσει πολύ όπως περίμενα κι είχα πάθει πέρσυ τέτοιο καιρό. Απλα΄θα σου πω κάποια που σου χρωστάω και την επόμενη φορά θα μιλήσουμε για τα καλύτερα οκ?……Ο Άμλετ του Wooster Group με κούρασε τρομερά, δε μου άφησε τίποτα στο τέλος και σκέφτηκα σοβαρά να φύγω στο διάλλειμα όπως πολλοί άλλοι-ό,τι χειρότερο δηλαδή για μια παράσταση. Οκ ν ανεβάσεις μια παράσταση μεταμοντέρνα, περίεργη, με σύγχρονη ματιά, όπως θες πες το αλλά όχι απλά να το κάνεις για να αντυπωσιάσεις. Ωραία η ιδέα με το βίντεο από πίσω που έδειχνε ττην παλιά παράσταση με τον Ρίταρντ Μπάρτον κι εξαφάνιζαν τους ηθοποιούς αλλά πως να προκαλέσεις το οτιδήποτε στον άλλον όταν μιμείσαι την ερμηνεία και τις κινήσεις των ηθοποιών στο βίντεο και κάνεις τα ίδια πράγματα επί 3 ώρες? Άσε το άλλο με τους υπέρτιτλους που υπήρχε μετάφραση μόνο 2-3 προτάσεων και πολλοί (κι εγω πολλές στιγμές) δυσκολεύτηκαν να καταλάβουν το κείμενο του Σαίξπηρ. Περι ορέξεως. Άλλοι τρελάθηκαν. Εγώ έφτασα σε σημείο να πω στην Ι. που μιλήσαμε στο τηλέφωνο να πάρει και να πει ότι το θέατρο έχει βόμβα για να φύγουμε. Εντάξει δεν είμαι τόσο κάφρος πια αλλά πραγματικά ούτε με το περσινο πεντάωρο Ντοστογιέφσκι δεν κουράστηκα τόσο!

Από την άλλη ο Χουβαρδάς. Προσωπικά τις σκηνοθεσίες του τις θεωρώ εντελώς ψυχρές κι «απρόσωπες» και πάντα προτιμούσα (και προτιμώ) τον Μοσχόπουλο τότε στο Αμόρε(μην αρχίσουμε για το κλείσιμο του γιατί θα με πάρουν τα κλάματα). Οι ιστορίες της Βιέννης ήταν το πιο διαφορετικό πράγμα που χει κάνει. Ανάλαφρο, μ’ ευχάριστο κλίμα, απίστευτα σκηνικά υπερπαραγωγής, ωραίος θίασος αλλά μέχρι εκεί. Το αν τους άντεξε το σκοινί φάνηκε στο χειροκρότημα και αυτό που θέλω να σου πω κρύβονται εκεί μέσα. Σε καμία περίπτωση δεν έφτιαγαν οι ηθοποιοί αφού ήταν πολύ καλοί όλοι τους αλλά κάτι δεν πήγε καλά μ’ αυτό το έργο..Είχα καιρό να πάω σε παράσταση και οι θεατές να χειροκροτούν τόσο άνευρα και χλιαρά σαν να το κάνουν με το ζόρι…

  • ΕΠΙΣΤΡΕΦΩ ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ-ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟ ΕJECT KAI ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ PJ HARVEY ΣΤΟ BADMINTON! AYTA EINAI!
Advertisements

Ένα Σχόλιο to “ΜΕΓΑΛΕΣ ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ”

  1. fresco Ιουλίου 2, 2008 στις 4:54 μμ #

    γεια σου μπουρλοτιέρισσα!!!

    καλά, θέατρο έχω να πάω χρόνια…είμαι σινεφίλ, τι να κάνουμε!!!

    lo-la φιλιά!

    byeee;-)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: