ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΠΟΥ ΡΟΥΦΑΝΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ

6 Νοέ.

To χ’ω εμπεδώσει πια…Τα μάγια της Μήδειας του Δημήτρη Παπαιωάννου δε θα λυθούν ποτέ….Όποτε επιστρέφω απ’ αυτήν για να σου μεταφέρω τις εντυπώσεις, μου συμβαίνει πάντα το ίδιο πράγμα: είμαι σαν τους πρωταγωνιστές στις βωβές ταινίες, περιγράφω με όλο μου το σώμα τι συνέβη εκείνη την Πέμπτη στο Παλλάς, συγκινούμαι κι ανατριχιάζω αλλά τις λέξεις τις πήρε μαζί του  εκείνο το κύμα που προκαλούσε η προδομένη και απελπισμένη Μήδεια ψάχνοντας εκδίκηση ισορροπώντας πάνω στις καρέκλες της. Τις έχει πνίξει μ’ έναν ύπουλο και σκοτεινό τρόπο, όπως την ερωμένη του άντρα της, Γλαύκη και όλα τα θύματα της στην τραγωδία της…Και μετά εξαφανίζεται αγκαλιά με τον πορσελάνινο Ήλιο, σπάζοντας με όλη της τη δύναμη το φανάρι της ημέρας. «Αυτή είναι η τελευταία μέρα Θα νυχτώσει και θα είναι πια για πάντα νύχτα.» Η ασύλληπτη Ευαγγελία Ράντου (δεν πρέπει να είναι αληθινή αυτή η κοπέλα) κι ο Άρης Σερβετάλης ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους μέσα στο λιτό και τρομερά ευρηματικό σκηνικό, είναι υπέυθυνοι όχι μόνο για τα εγκλήματα της πρώτης αλλά και την προσωπική σου καταστροφή.  Αρκετά. Πήγαινε πάρε εισιτήριο τώρα! Και αγόρασε οπωσδήποτε το πρόγραμμα. Α μη σε προβληματίζει το όλο hype που έχει δημιουργηθεί- στη συγκεκριμένη περίπτωση το αξίζει.

Με το σκοτάδι να παραμένει από πάνω μας σαν να περιμένει κάποιον να το ελευθερώσει,  σ’ έναν πλακόστρωτο δρόμο, στην πιο γραφική περιοχή της Αθήνας, ένας άλλος καταραμένος έρωτας αρχίζει να ζει. Μ’ έναν δικό του τρόπο και μ’ ένα μοναδικό κείμενο (νουβέλα του Τεοφίλ Γκωτιέ την οποία είχε γράψει φαντάσου το 1836!). Πεθαίνει κι αναστένεται για να πάρει τη μορφή σκόνης. Η ερωτευμένη νεκρή Κλαριμόντ, αποπλανεί εκείνο τον ιερέα Ρομιάλντ (ο Νικόλας Παπαγιάννης είναι μαζί μ’ εκείνους τους ηθοποιούς που θες να χειροκροτάς μέχρι να λιώσουν τα χέρια σου) που μόλις μπήκε στη μαφία της εκκλησίας και οι δυο τους ζουν πρωτη φορά όχι απλά έναν παθιασμένο γύρο με το τρενάκι της ερωτικής τρέλας. Για εκείνη είναι η πρώτη φορά που βιώνει κάτι τόσο αθώο και αμόλυντο αφού στη ζωή της εταίρας αυτα εννοείται δεν υπάρχουν. Για εκείνον είναι η πρώτη φορά που βάζει κάποιον ισάξιο με τον Θεό του. Και για όλους αυτούς τους λόγους όταν η βαμπιρική κι αιματοβαμένη αλήθεια αποκαλύπτεται, δε θέλει κανείς να της δώσει σημασία. Μια μικροσκοπική σκηνή μεταμορφώνεται ε κλίνες μοναχών, κήπο, καμπαρέ, δωμάτια κάστρου, δρόμο κι η πηγή της ζωής του κρύβεται στις φλέβες…. Όταν μπήκαμε στο σύμπαν της Κατερίνας Ευαγγελάτου, σκιαχτήκαμε κανονικά αλλά μετά παρασυρθήκαμε εντελώς. Όχι δεν έχει άλλες παραστάσεις, αλλά αν παιχτεί και 4η χρονιά μην φοβηθείς να περάσεις την «Είσοδο κινδύνου».

  • ΥΓ:Πόσο μ αρέσουν αυτές οι παραστάσεις που βγαίνεις και είσαι αλλού..
Advertisements

Ένα Σχόλιο to “ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΠΟΥ ΡΟΥΦΑΝΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ”

  1. michelle Νοέμβριος 7, 2008 στις 12:06 πμ #

    Νικόλας Παπαγιάννης και ξεπλύνε καλά το στόμα σου με αγιασμό…μην εξατμιστείς όμως….υποκλίνομαι!!!!!
    μυσταγωγική ατμόσφαιρα, ναι σκιάχτηκα, δεν ήθελε και πολύ, ασύλληπτο κείμενο, σκότος, άρωμα βαμπίρ, μια σκιά, ένα κερί που φώτιζε τον αλλοπρόσαλλο χώρο και το πρόσωπο εκείνου με την βαθιά φωνή που σε πρόσταζε…έλα μαζί μου, κρύψου μέσα μου…θες να τον καταπιείς, μια ρουφηξιά…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: