B est/icycle F riends/ilm F orever/estival

15 Νοέ.

Γενικά ποτέ δε γούσταρα ν’ ανήκω κάπου, να με βάζεις σε κατηγορίες και κουτιά.  Είτε αυτό έχει σχέση με κομμάτα, ιδεολογίες,  μουσικές, με οτιδήποτε.  Ούτε καν με τη δουλειά μου. Σιχαινόμουν πάντα -όπως και τώρα δηλαδή τις ταμπέλες.   Το ποδήλατο είναι ένα από τα πράγματα που μ’ έκαναν να θέλω ν’ ανήκω κάπου.  Είναι κάτι σαν γλυκιά συνομωσία και πάντα ανεξάρτητα από την κούραση και τα όποια απρόοπτα, δε φεύγει ένα ηλίθιο χαμόγελο από πάνω σου.  Το άλλο είναι η φωτογραφία, κυρίως εξαιτίας κάποιων υπέροχων ανθρώπων αυτής της ομάδας (που είναι ό,τι πιο ωραίο έχω συμμετάσχει ποτέ).  Σε κανένα από τα δύο δεν θα σου το παίξω ειδική, ακόμα ψάχνομαι… απλά μπορεί να ξέρω λίγο πράγματα παραπάνω και αυτό που ξέρω στα σίγουρα είναι ότι δε θα σταματήσουν ποτέ ναμε τιγκάρουν με ωραία ενέργεια, όρεξη διαρκείας και δύναμη να κάνεις τα αδύνατα δυνατά(όσο μ@λ@κια κλισέ κι αν σου ακούγεται)

Μπορεί όλη αυτή η ιστορία με το ποδήλατο να έχει γίνει μόδα, τάση όπως θες πες το και να βλέπεις πολύ ποζεριά εκί έξω αλλά όπως λέγαμε με κάποιον τουλάχιστον αν ακόμα κι αν ορισμένοι σταματήσουν ν’ ασχολούντα  ή παρατήσουν τα ποδήλατα ν’ αραχνιάσουν σ’ ένα υπόγειο μόλις τους φύγει η προσωρινή κ@@@@α, θα μείνουν πολλοί να συνεχίζουν αυτή τη θεωρία και πράξη συνομωσίας.  Δεν συγκρίνεται με τίποτα όλη αυτή η ελευθερία που νιώθεις  και σ’ αυτή τη σιχαμένη πόλη βλέπεις πάντα κάτι όμορφο που θα σου φτιάξει τη διάθεση. Αιωρείται ένα παρείστικο κλίμα πανέτοιμο να σε καλωσορίσει μ ένα ντριν κλείνοντας έτσι το μάτι ότι φίλε μπορεί να είσαι άγνωστος αλλά είμαστε μαζί σ’ αυτόν τον απολίστιστο κι αφιλόξενο δρόμο που είναι 100 χρόνια πίσω. 

Και τώρα που λέμε για φίλους κτλ αυτή την περίοδο συνέχεια ακούω για φοβερές παρέες που περνάνε όχι απλά κρίση αλλά κρισάρες. Πάντα στεναχωριέμαι μ’ αυτά τα θέματα γιατί είναι κρίμα να φεύγουν φίλοι απ’ το πλάνο και να μπαίνουν κόκκινα Χ . Πως γίνεται ξαφνικά κάποιος που νομίζεις ότι τον ξέρεις να συμπεριφέρεται λες και τον γνώρισες χθες;  Τα πράγματα είναι απλά (όχι επιφανειακά) και δεν πρέπει γίνονται τόσο πολύπλοκα χωρίς λόγο.  Όλες οι στενές σχέσεις έχουν και τις άσχημες φάσεις τους αλλιώς κάτι δε θα πήγαινε καλά.   Ξεκόλλα. Η ζωή έχει τόσα θετικά vibes και στιγμές που δεν αξίζει να μην τ’ αρπάζεις κι όταν κάποιος σου πει  I love you just the way you are και να το εννοεί τότε όλα τα προβλήματα λύθηκαν. Μη νομίζεις, στα λέω για να τα πιστέψουμε κιόλας όπως στα group therapies χαχα.

*ΥΓ: Αυτές τις μέρες γίνεται το Bicycle film festival (BFF) και είναι τόσο ωραία διοργάνωση που λες επιτέλους αυτή η πόλη έχει λόγους να είναι λέει ότι είναι αληθινά κουλ και πολιτισμένη με τον τρόπο της. Τσέκαρε πρόγραμμα και πήγαινε έστω και μια βόλτα μέχρι τις 25 Νοεμβρίου. Είτε με ποδήλατο ή χωρίς 😉

όταν σκεφτόμουν τι θα σου πω,  ακουγόνταν αυτά στ’ αυτιά…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: