Αρχείο | playroom RSS feed for this section

ΤΟ ΨΕΜΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ(?)

17 Ιον.

Ήρθε πριν κάτι μέρες ο rizobreaker από ‘δω, μετά τη παραλία για να μου δείξει το εξωτικό μαύρισμα του και να με ρωτήσει αν θέλω να παίξω ένα καινούριο blogoπαίχνιδο. «Άκου τι ρωτάει! Ενοοείται ναι!» του απάντησα και μου είπε ότι αυτό που πρέπει να κάνω είναι να πω τρία ψέμματα και μια αλήθεια. Έλα δε λέω ονόματα και τέτοια, όποιος θέλει ας παίξει….

Λοιπόν! Εχω να δηλώσω τα εξής:

  • Πίνω τουλάχιστον δύο καφέδες την ημέρα.
  • Τρελαίνομαι για οτιδήποτε έχει μέσα σοκολάτα και καρύδα.
  • Δε μ ‘αρέσει ο χορός.
  • Το αγαπημένο μου ποτό είναι το ουίσκι.

Advertisements

AAAND…GO!

13 Μαρ.

Εκεί που είχα αράξει στον καναπέ κι έσκαγα στα γέλια με την καινούργια διαφήμιση της Aegean, μπουκάρανε ξαφνικά κάποιοι φίλτατοι στο loloπολυχώρο και με γέμισαν (blogo)παιχνιδια!….Έλα έλα να στα δείξω και να παίξουμε…

«Ο Έγγυβουκ και η Ουργκλ στέκονταν, δίπλα δίπλα , μπροστά στην είσοδο και τους περίμεναν.

-Τι είδες και τι άκουσες; άρχισε αμέσως ο Έγγυβουκ. Πρέπει να μου τα πεις όλα! «

(Ιστορία χωρίς Τέλος – Μιχαέλ Έντε)

Καλά εδώ είναι πολλά…αλλά πρέπει να διαλέξω μόνο δύο….κλασσικά lovesongs!

«You do something to me/something deep inside….»(Paul Weller)

«Aν μ’ αγαπάς δεν θα χει γκρίζο πουθενά.. «(-Τάνια Τσανακλίδου)

Αν μ’αγαπάς θα κλέψω χρώμα της φωτιάς και λευκό πανί
οι δυο μαζί να ζωγραφίσουμε ξανά τη ζωή
Αν μ’αγαπάς δεν θα’χει γκρίζο πουθενά να κοιτάς
θα με κρατάς και σε λιμάνια γιορτινά θα με πας

Μα αν όλα αυτά που μοιάζουν όνειρα τρελά γίνουν μια κραυγή
αν όλα αυτά κι’ότι κι αν έχω φανταστεί δεν θα’ρθει
θα’ναι χαμός θα σκοτεινιάσει όλο το φως θα σβηστεί
ίσως γιατί για μένα ο κόσμος είσαι εσύ μόνο εσύ

Αν μ’αγαπάς δεν θά’χει σύνορα για μας ούτε μοναξιά
με το βοριά και με τ’αστέρια της νυχτιάς συντροφιά
αν μ’αγαπάς με λόγια μόνο της καρδιάς θα μιλάς
θα με κρατάς και σε λιμάνια γιορτινά θα με πας.

Αν μ’αγαπάς….

Αν μ’αγαπάς δεν θά’χει γκρίζο πουθενά να κοιτάς
θα με κρατάς και σε λιμάνια γιορτινά θα με πας

Αν μ’αγαπάς θα κλέψω χρώμα της φωτιάς μόνο αν μ’αγαπάς

Αν μ’αγαπάς δεν θά’χει σύνορα για μας μόνο αν μ’αγαπάς

To εντελώς για τα πανηγύρια ΠΗΔΑΛΙΟΝ δεν το ‘χω διαβάσει -κι ουτε πρόκειται!-αλλά κάπου εδώ γύρω βρήκα τα περιεχόμενα…Η «αγαπημένη» μου απαγόρευση είναι «Δεν αρκεί ο βιασμός πρέπει η βιασθείσα να είναι
και «αμνήστευτος»
κιάλλο ένα…το «Απαγορεύεται να τρως κουλούρι… πάνω στο κρεβάτι
κι ας είναι και Χριστούγεννα»
…(έλεος)

ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΔΕΝ ΠΡΟΣΚΑΛΩ ΚΑΠΟΙΟΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ…ΑΣ ΕΡΘΕΙ ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ!

TO ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΩΝ ΧΑΜΕΝΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ

26 Ιαν.

Ανοίγω το μυστηριώδη φάκελο με αποστολέα τον rizobreaker και το χαρτί που έχει μέσα γράφει:

«Γειαααα! Ετοιμάσου για καινούργιο blogoπαίχνιδο.. Αυτο που πρέπει να κάνεις είναι να μας πεις το αγαπημένο σου ποιήμα..και μετα ξέρεις, αρχίζεις το ντόμινο!»

Ωραια, let’s play λοιπόν…

«Κι αν δε μπορείς να κάνεις τη ζωή σου

όπως τη θέλεις

τούτο προσπάθησε τουλάχιστον

όσο μπορείς:

Μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή

συνάφεια του κόσμου,

μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις

πιαίνοντας την,

γυρίζοντας συχνά κι εκθέτοντας την

στων σχέσεων και των συναναστροφών

την καθημερινή ανοησία,

ώσπου να γίνει

σα μια ξένη φορτική.»

  • ~Κ. Καβάφης~
Στέλνω στο φάκελο στους:

ΠΩΣ ΤΟ ‘ΠΑΘΕΣ ΑΥΤΟ;

25 Νοέ.

Εκεί που είχα βάλει στα μεγάφωνα κάτι τέλεια τραγουδάκια που μου ‘δωσε η Μ. σε αποκλειστικότητα, τα οποία θα τ’ ακούσεις προσεχώς σε κάποιο ελληνικό soundtrack(χιχι μ’ αρέσουν αυτές οι συνομωσίες!)και χόρευα μόνη μου, ξαφνικά μπαίνει με 100 χλμ την ώρα ο φίλτατος rizobreaker. «Κλείσε παιδί μου τις μουσικές και σου ‘χω νέα!»..Το χαμηλώνω ξενερωμένη, τον ρωτάω τι εννοεί και μου λέει «ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΜΠΛΟΓΚΟΠΑΙΧΝΙΔΟ!» Τότε πετάχτηκα ελατηριωδώς( έλα μην το ψάχνεις, δεν υπάρχει αυτή η λέξη) και λυσσάω για λεπτομέρειες…Αυτό που πρέπει να κάνω λοιπόν είναι να πω για τα «ενθύμια της απερισκεψίας μου»,ήτοι κληρονομιές από χαζοατυχήματα όταν ήμουν μια μικρή κι ανόητη ή όταν ήμουν λίγο πιο μεγάλη και πάλι ανόητη εννοείται(αυτα δεν αλλάζουν, είναι σταθερές αξίες!). Μαέστρο.. πάμε!

  • Δημοτικό. Δε θυμάμαι τάξη. Όπως όλα τα παιδάκια παίζουμε την περιβόητη αμπάριζα στο προαύλιο. Εκεί που έτρεχα όπως η Φοίβη σε κάποιο επεισόδιο στα «φιλαράκια», δεν ξέρω αν θυμάσαι, με κάποιο μυστήριο τρόπο αυτοπατιέμαι, πέφτει κάποιος πάνω μου και καταλήγουμε όπως οι παίχτες του ράγκμπυ στο έδαφος. Μόνο που εμείς δεν φοράμε κράνη οπότε σκίζεται η μύτη μου εκεί στ’ αριστερό ρουθούνι και λίγο πιο κάτω… το ‘χω να το βλέπω κάθε φορά που τα λέμε με τη lo-li στον καθρέφτη ειδικά όταν μπαίνουμε στην επίπονη διαδικασία του μουστακοβγαλσίματος..
  • (Αυτό δεν το θυμάμαι και τόσο, στηρίζομαι στις μαρτυρίες της οικογενείας) Δεν πάω ακόμα σχολείο.Ίσα ίσα που περπατάω. Βλέπω τη σεσλόγκ που έχουμε στο μπαλκόνι και θέλω να την περιεργαστώ. Δεν ξέρω γιατί ήμουν περίεργο παιδάκι. Δε θέλει και πολύ, μετά από λίγο ο αντίχειρας μαγνώνεται στην κλείδωση της καρέκλας και γίνεται λίγο χαλια…ένα κομματί μεγάλο έχει ξεκολλήσει..Με πηγαίνουν πανικόβλητοι στο νοσοκομείο με μένα να ουρλιάζω από το κλάμα, μου κάνουν ράμματα και τ αποτέλεσμα; Οι δύο αντίχειρες μου είναι ανόμοιοι και η τομή ψιλοφαίνεται!
  • Προς το τέλος γυμνασίου. Καλοκαίρι στο χωριό. Οι γονείς κι ο αδερφός δεν έχουν έρθει ακόμα.Πάμε να πάρουμε τη Β. από το σπίτι της η οποία μένει σ ένα στενό. Όση ώρα την περιμένουμε, έχου μείνει από κάτω δύο άτομα.Εντοπίζουμε ένα μηχανάκι μικρό, αυτά τα Dio τα μονόγκαζα, με τα κλειδιά του πάνω. Εεε πειρασμός! Οπότε το παίρνουμε και πηγαίνουμε πάνω κάτω. Όταν όμως ήμουν εγώ ο οδηγός, η άλλη φίλη πήγε πάνω στο σπίτι και τι περίεργο, συνέβη κάτι γελοίο να το βλέπεις, δυσάρεστο να το ζεις. Μόλις πάω να γυρίσω, κολλάει το γκάζι, τη δίνω πάνω στον τοίχο όπου χτυπιέμαι σαν το κομπρεσέρ, ο ξάδερφος Α. βγαίνει στο παράθυρο και αντί να κατέβει να με σώσει γελάει τόσο δυνατά που παίζει να τον άκουσαν μέχρι την πλατεία, και κάποια στιγμή μετά γέρνω στο πάτωμα και πέφτει το μηχανάκι πάνω μου. Δίπλα εκεί είναι μια στάση και περιμέναν κάτι τουρίστες οπότε μόλις έγινε το τρομερό αυτό ατύχημα, βλέπω δυο τρομοκρατημένες τουρίστριες από πανω μου να φωνάζουν «OH MY GOD ΑRE YOU OK?» και ακολούθησε κι η παρέα μου μεταξύ γέλιων κι ανησυχίας για να με σηκώσουν. Η ετυμηγορία; Μια μεγάλη και σιχαμένη πληγη στο γόνατο πλάγια που σημαίνει πως δε μπορούσα να λυγίζω το πόδι για μια βδομάδα, άλλη μια παρόμοια στο αγνώνα, μικρογρατζουνιές και αντιτετανικός ορός..ξέρεις που..! Οι προσπάθειες να το κρατήσουμε μυστικό τον τρόπο που το παθα κι από τους δύο παππούδες και γιαγιάδες(ναι ναι κι οι τέσσερις στο ίδιο χωριό!) λέγοντας πως το παθα από το ποδηλατο, μάταιες. Το σημάδι στο γόνατο παραμένει.
  • Περίπου ίδια εποχή. Χριστούγεννα, σ’ έναν πεζόδρομο. Ο ξάδερφος Α. θέλει να δοκιμάσουμε το καινούργιο του πατίνι. Χαράαα. Μου λέει να τον σπρώξω για να φύγει με φόρα. Εκείνος όμως χάνει την ισορροπία, με τραβάει, πέφτει πάνω μου και μένα και βουτάω πααααπ κατευθείαν πάνω στα πλακόστρωτα με το μπροστινό αριστερό δόντι να μένει μισό και τα χείλια να γίνονται σαν της Τζολί. Ε το συγκεκριμένο δόντι σήμερα επιβιώνει μ’ ένα ξένο κομμάτι πάνω του..
  • Λύκειο. Καρναβάλι Πάτρας, γκρουπ Σεξυ Χιονάτη πάμε για..νάνι. Κατά τη διάρκεια της μεγάλης παρέλασης. Τρέχουμε, χορέυουμε, τραγουδάμε, χοροπηδάμε, καρναβαλίζουμε κοινώς. Κάποια στιγμή μετά από ένα άλμα (κατσικίσιο) προσγειώνομαι με το δεξί γόνατο(αυτό με το παραπάνω σημάδι) να γυρίζει ελαφρώς. Δε δίνω σημασία και συνεχίζω ακάθεκτη. Μετά από ωωρα πάμε σπίτι και είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ ν’ ανέβω τη σκάλα. Ακόμα κι όταν κάνω ένα μικρό βήμα (γατίσιο) υποφέρω υποφέρω που λέω και η Δέσποινα. Τρελός πόνος. Ε από την κούραση θα είναι σκέφτομαι. Ξαπλώνουμε όλα τα πτώματα όπου βρούμε μες στο σπίτι και κάπως περνάει. Επειδή όμως η βραδιά έχει συνέχεια και το να κάτσω κάτω το λες γι ανέκδοτο ξανακαρβαλιζω αλλά με το γίνατο να μου φωνάζει οπότε κάθομαι συχνά. Τέλος πάντων, όταν γυρνάω εδώ συνεχίζεται η κατάσταση μέχρι που αναφωνεί ο γιατρός:»Μερική ρίξη χιαστού. Πολύ ξεκούραση και πάγος. Είσαι τυχερή που δεν είναι ολική αλλιώς..χειρουργείο.» Μάλιστα. Όμως επειδή δεν είμαι άνθρωπος που προσέχει και πολύ την υγεία του, κακό που το παθε σε μένα έλεγα και συνέχιζα ακάθεκτη με επιγονατίδες σαν αθήτρια βόλλευ ή κάτι τέτοιο τα δικά μου. Κι εκείνο τα δικά του μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος. (Φτου φτου)

-ZARA

-DILATED

-LOLITA

-BIG MAMMA

-PSIT TEAM

-SKYLES THS LYSSAS

-FRESCO

– YELLOW

-DIM HAP

…δικό σας!

ΌΠΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΚΑΙ ΧΑΡΑ…

21 Ιολ.

Ποδηλατούσα που λες εδώ μες στο χωριό μας, πέρασα ξανα από τον καινούργιο γείτονα να δω και πάλι την συγκινητική και θετικότατη αφιέρωση του, μετά απο τη ροζ βίλα των οργίων της θεότρελης γειτόνισσας γιατί έμαθα ότι έλεγε για μένα στους καλεσμένους της και στο δρόμο για τη θάλασσα ξαφνικά μου κορνάρει η μικρή γκαζοφονιάς με το τεράστιο το Ν στο τζάμι. Μου λέει να σταματήσω κάπου στην άκρη γιατί μου’ χει μια έκπληξη. Τρέχω μες την αγωνία, κάνω μια σούπερ σούζα, προσγειώνομαι δίπλα στο παράθυρο της και μου ψιθυρίζει τα εξής:

«Προσεξε καλά μην κάνεις κανένα λάθος και ξεχάσεις τίποτα γιατί είσαι και λίγο Ντόρις. Πρέπει να γράψεις και να σχολιάσεις κάποιες φράσεις και μετά να προκαλέσεις στο παιχνίδι και άλλους 5. *

  • 1η πίστα) Τη φράση ενός διάσημου που έχω γράψει εγώ
  • 2η πίστα)Μια φράση κάποιου διάσημου που θες εσύ
  • 3η πίστα)Τη φράση που έβγαλα εγώ απ’ το μυαλό μου
  • τελευταία πίστα)Μια δικιά σου φράση

Συννενοηθήκαμε; «

L-Στην πίστα με τις φράσεις των σελέμπριτις μπορώ να γράψω και κάτι από Λαίδη Άντζελα;

A-Σοβαρέψου! Άντε καλό μπάνιο

Χμμ…Λοιποοοον, κάτσε ν’ ανοίξω τον air condition… πω πω αγχώθηκα λίγο..Άντε ας αρχίσουμε (Έκανα βέβαια και μια ζαβολιά αλλά δεν πειράζει ε;!)

«Τίποτα δεν πέρασε, ούτε και θα ξαναγυρίσει» -Σωκράτης Μάλαμας

Μπορεί και να ξαναγυρίσει ποτέ δεν ξέρεις…

-«Κοίταξε, στ’ αλήθεια δε θέλω να το παίξω φιλόσοφος αλλά θα πω ότι το αν είσαι ζωντανός σημαίνει να χτυπάς τα χέρια και τα πόδια σου, να χοροπηδάς, να κάνεις πολύ φασαρία, γιατί η ζωή είναι τ ακριβώς αντίθετο του θανάτου»-Mel Brouks

Δεν υπάρχει χειρότερο από τη μιζέρια! Οι στιγμές φεύγουν και δε θα ξανάρθουν ποτέ κι ζωή περνάει, πιάσε την απ’ το χέρι και χόρεψε μαζί της. Κι αυτό δεν είναι καμιά θετική θεωρητικούρα. Είναι σαν τα(καταραμένα παντού είστε!) μαθηματικά: αν δεν εφαρμόσεις τη θεωρία με πράξεις δεν πρόκειται να καταλάβεις τίποτα.

κι επίσης.. –«Τhey say it is the last song. They don’t know us you see. It is the last song if you let it be.»-Bjork στο «Χορεύοντας στο σκοτάδι»

Νευριάζω πάρα πολύ όταν κάποιοι προσπαθούν να ελέγξουν τη ζωή σου, ν’ αποφασίζουν για σένα, να μη σ’ αφήνουν να πάρεις καμιά πρωτοβουλία, μα μη ζεις τη ζωή σου. The master of puppets. Δεν έχει κανένας το δικαίωμα να το κάνει αυτό σε κανέναν. Στη ζωή μας εμείς έχουμε τον τελευταίο λόγο και κανένας άλλος.

-«Το blogging είναι μια επίφαση ειλικρίνειας από εξιδανικευμένους εαυτούς»-γκαζοφονιάς Αniaris

Όλοι όσοι είμαστε του αθλήματος αυτό προσπαθούμε να κάνουμε. Να είμαστε όσο πιο ειλικρινείς γίνεται βασικά ως προς τον εαυτό μας γιατί είναι ένας τρόπος έκφρασης και για πολλούς κάτι σαν λύτρωση. Και μετά προς σ’ αυτούς τους καημένους που έρχονται στα σπίτια, βίλες, πολυχώρους για να δουν τ’ αριστουργήματα μας.

-Η μεγαλύτερη δύναμη είναι αυτή της συνήθειας»- lo-li (πςςςς)

  • ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: ΟΣΟΙ ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΥΧΕΡΟΙ ΠΟΥ ΚΕΡΔΙΣΑΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΣΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ:

tf

yellow kid

blue elephantaki

zarathustra

nosy

ΥΓ: Της μουρλής από links γίνεται σήμερα!

ΕΝΩΠΙOΣ ΕΝΩΠΙΩ

10 Μάι.

Τοκ τοκ χτυπούσε η πόρτα του πολυχώρου …ανοίγω…

και τσουπ!

μπαίνει τρέχοντας ο tf με το νέο παιχνίδι-μίνι συνέντευξη

της blogoγειτονιάς..

«Απάντα στις ερωτήσεις του Προυστ»

λέει και φεύγει με την απειλή

ότι θα ξανάρθει να δει τις απαντήσεις…

3,2,1…

είμαστε στον αέρα!

 

 

 

 

  • Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι…

Δεν είναι απαραίτητο να είναι κάτι το φοβερό..νομίζω ότι η απολύτη ευτυχία είναι η εικόνα του παζλ που σχηματίζεται όταν ενώνονται τα κομμάτια των διάφορων ωραίων στιγμών.

Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί; Η σκέψη ότι ξεκινάει μια καινούργια μέρα με τις δικές τις εκπλήξεις, τα δικά της προβλήματα και τις δικές τις στιγμές..α και η εκπομπή της Σημίτη στο ραδιόφωνο! χαχα

Πότε ήταν η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια; Ε κοίτα γενικώς χαμογελάω και γελάω πολύ(γι’ αυτό έχω και τέλειους κοιλιακούς!) αλλά η τελευταία φορά που έπεσα πραγματικά κάτω απ’ τα γέλια ήταν χθες όταν ο αδερφός μού έκανε μια τέλεια μίμηση!

Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας; Έλα ρε αυτά τα απαντάνε οι άλλοι! Ο καθένας έχει έρθει σ’ αυτό τον κόσμο για ένα σκοπό κι εγώ μάλλον έχω έρθει για να κάνω τους ανθρώπους χαρούμενους γι’ αυτό έχω καταντήσει λίγο ψυχολογικό συνεργείο κι έρχονται όλοι για ψυχανάλυση και φτιάξιμο της διάθεσης

Το βασικό ελάττωμα; Τι; Μόνο ένα; Καλά..Έχει σχέση με το βασικό γνωρισμα ότι δηλαδή αφήνω τον εαυτό μου πάντα τελευταίο κι επίσης ότι είμαι και λίγο Ντόρις, ξεχνάω συνέχεια κι ευτυχώς έχω τις υπενθυμίσεις του κινητού!

Σε ποια λάθη δείχνετε μεγαλύτερη επιείκιεια; Σ’ αυτά που γίνονται από αφέλεια και για καλό σκοπό όποιος κι αν είναι αυτός

Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο; Ε τι ερώτηση είναι αυτή; Για να λεγόμαστε ΜΠΟΥΡΛΟΤΟ με τη Μπουμπουλίνα εννοείται! Γιατί ήταν κουλ και δε φοβόταν κανέναν, όχι ξενέρωτη σαν όλες τις άλλες της εποχης της:-Ρ

Ποιοι είναι οι ήρωες σας σήμερα; Αυτοί που παραμένουν ο εαυτός τους ό,τι και να γίνει, που δεν τρελαίνονται από το τριπάκι του ανταγωνισμού, που δεν ζουν πάνω στις πλάτες άλλων…

Tο αγαπημένο σας ταξίδι; Στη κυριολεκτικη του έννοια δεν το χω κάνει ακόμα, στη μεταφορική..ήταν μέσα σ’ ένα βλέμμα…

Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς; Έχω να ανακαλύψω πολλούουος ακόμα γιατί η αλήθεια είναι ότι δε τα πάω και πολύ καλά με τα λογοτεχνικά βιβλία ώστε να ‘χω αγαπημένους. Ξέρεις απλά μ’ αρέσουν κάποιοι, γι αυτό θα σου πω θεατρικούς και ποιητές οκ;…Τσέχοφ, Σαίξπηρ, Πέδρο Καλντερόν Ντε λα Μπάρκα, Τένεσσυ Ουίλιαμς, Καβάφης, Ελύτης.

Ποια αρετή προτιμάτε σ’ έναν άνδρα; Την ειλικρίνεια , να είναι αληθινός.

Και σε μια γυναίκα; Την εχεμύθεια, δεν το συζητάω είναι το κύριο

Ο αγαπημένος σας συνθέτης; Yann Tiersen, , Shingeru Umebayashi, Phillip Glass , Σταμάτης Κραουνάκης

Το τραγούδι που σφυρίζεται ενώ κάνετε ντουζ; Ε ανάλογα την περίοδο.Ας πούμε τώρα είναι το «Your love is not enough» των Manic street preachers με την τραγουδίστρια των Cardigans. Ναι είναι λίγο χαζοχαρούμενο τραγουδάκι αλλά μου βγάζει κάτι απίστευτα θετικό!

Το βιβλίο που σας σημάδεψε; Ο μικρός πρίγκιπας. Και μόνο που το λέω συγκινούμαι..

Η ταινία που σας σημάδεψε; Μου τι σπάει όταν πρέπει να διαλέξω ανάμεσα σε τόοσες αλλά ίσως τo Fight Club πιο πολύ απ’ όλες.

Ο αγαπημένος σας ζωγράφος; Salvador Dali. Ιδιοφυία!

Το αγαπημένο σας χρώμα; Το κόκκινο. Ε είμαστε παθιάρες τι να κάνουμε;!

Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερη επιτυχία σας; Την εμπιστοσύνη κάποιων ανθρώπων που θεωρώ αρκετά σημαντικούς.

Το αγαπημένο σας ποτό; Mοjito

Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο; Αν και το μισώ όταν γίνεται, όταν δε τολμάω να κάνω κάποιες κινήσεις και να πω πράγματα στο σωστό timing

Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα; Τα ψέμματα και την υπεροψία με την μύτη εκεί πάνω χωρίς λόγο

Όταν δε γράφετε ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία; Α δεν είνα μία γιατί την έχουμε δει και πολυτάλαντες! Βγαίνω στους δρόμους και βγάζω φωτογραφίες, ζωγραφίζω, ακούω(παλιότερα έφτιαχνα κιόλας κάτι που θα το ξαναρχίσω προσεχώς) πάρα πολύ μουσική , διαβάζω και μερικές φορές φτιάνω και κάτι μικρές κατασκευές

Ο μεγαλύτερος φόβος σας; Ο θάνατος αγαπημένων ατόμων και η μοναξιά

Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ένα ψέμα; Χμμ..Όταν θέλω να γινει κάτι πάρα πολύ-ως πεισματάρικο παιδάκι χωρίς υπομονή- και υπάρχουν εμπόδια αλλά πάντα θα προσέξω να μην προσβάλω κανέναν ή να μπλέξω κάποιον άθελα του σε συνομωσία!

Ποιο είναι το μότο σας; Μια ατάκα που είχα δει γραμμένη κάπου και μ’ άρεσε πάρα πολύ: : «ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΤΥΠΑΣ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΟΥ, ΝΑ ΧΟΡΟΠΗΔΑΣ ΠΟΛΥ, ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΠΟΛΥ ΦΑΣΑΡΙΑ, ΓΙΑΤΙ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ.»

Πως θα επιθυμούσατε να πεθάνετε; Χωρίς να επιβαρύνω τους γύρω μου και όχι βασανιστικά

Αν συναντούσατε το Θεό, τι θα θέλατε να σας πει; Τι σκεφτόταν όταν έφτιαχνε το Bush και τις κατσαρίδες, ποια είναι η σχέση του με το γιο του..ε..θα βρω κι εκείνη την ώρα κάτι..!

Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτό τον καιρό; Ψιλόμπέρδεμα…

Δίνω στο ταχυδρομικό περιστέρι τις προσκλήσεις στο παιχνίδι με τα ονόματα των: nosy //zarathustra// dilated//yellow kid//urfuslaag Το νου σας όταν θα σας χτυπήσει το παραθύρι!

ΤΙ ΕΧΩ ΜΑΘΕΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ Σ’ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ…(πςς)

17 Απρ.

ΕΕΙ! ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ ΕΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ BLOGOΠΑΙΧΝΙΔΟ? Στο τέλος θα προκαλέσω και κάποιους απο σας και ξερετε μετα…ντόμινο…

(Με αφορμή την τ έ λ ε ι α παράσταση που είδα πριν κάποιες ώρες, «Τα μυστικά της αποτυχίας μου»)

  • EINAI ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΠΑΣΤΙΚΟ ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΠΩΡΩΜΕΝΗ /ΟΣ ΜΕ ΚΑΤΙ ΚΑΙ ΘΕΣ ΝΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙΣ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΠΕΙΔΗ ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ Μ’ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΚΟΥΝΑΣ ΤΟ ΛΑΒΑΡΟ Μ’ ΑΛΛΟΥΣ 1..2..1…χμ…(αυτό όσον αφορά το πρήξιμο που σου ρίξει με το ραδιοφωνο και την εκπομπη) ΑΜΑ ΔΕ ΞΕΚΟΥΝΗΘΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΤΙ ΝΟΗΜΑ ΕΧΕΙ;
  • Όταν περιμένεις, τότε είναι που απογοητεύεσαι.
  • Να αγαπάμε τους φίλους μας όχι γι αυτό που είναι αλλά παρά το γεγονός ότι είναι αυτό που είναι!
  • Με ΟΛΟΥΣ και με ΟΛΑ πρέπει να είσαι ο εαυτός σου και να μην αλλάζεις για κανέναν και για τίποτα. Δεν είμαστε κλωνοποιημένοι. Ας το συνειδητοποιήσουν κάποιοι επιτελους.
  • Στο παιχνίδι του ρίσκου υπάρχουν μόνο κερδισμένοι.
  • Ο ανταγωνισμός μπορεί ΠΑΝΕΥΚΟΛΑ να σου κλείσει δωμάτιο στο τρελάδικο.
  • Η μεγαλύτερη δύναμη είναι αυτή της συνήθειας.
  • ΟΧΙ ΧΛΙΑΡΟ ΤΟ ΝΕΡΟ ΡΕΕΕ ΑΛΛΑ ΚΑΥΤΟ ΠΑΝΤΑΑΑΑΑ..
  • Η χειρότερη μέρα είναι αυτή που δε γελάσαμε.
  • «Τις σκέψεις δεν τις εξουσιάζει πάντα κανείς»- Έντα Γκάμπλερ(Ίψεν).
  • Οι γονείς μπορούν να σου μεταφέρουν ηλίθιες φοβίες όπως π.χ » Που πας τώρα μόνη σου» «Τόσοι αλήτες κυκλοφορούν εκεί έξω»…
  • Ο spider man και οι X-MEN είναι οι καλύτεροι marvel ήρωες!
  • Κάποιες φορές το να είσαι στον κόσμο σου δεν είναι κακό, αρκεί να περνάς καλά.
  • Μην αφήνεις ποτέ γι’ αύριο κάτι που μπορεί να γίνει τώρα γιατί δεν πρόκειται να γίνει ποτε ή θα γίνει πολύ αργά τέλος πάντων.
  • Η ζωή είναι σαν τη θάλασσα. Κι επίσης όπως λέει κι ο αγαπημένος μου αδερφός: «Σημασία δεν έχει η διάρκεια κτλ αλλά τι soundtrack θα της βάλεις.»
  • 3 αυτο….σε βοηθάνε πολύ γενικώς: ΑΥΤΟγνωσία, ΑΥΤΟκριτική, ΑΥΤΟσαρκασμός.
  • Αν σταματάς να κυνηγάς τα όνειρα σου, μένεις πίσω και τα βλέπεις να μετατρέπονται σε εφιάλτες αλλά δεν μπορείς να ξυπνήσεις..
  • Το καλοκαίρι είναι η καλύτερη εποχή!
  • Κάθε μας μέρα να είναι διαφορετική (χωρίς απαραίτητα να κάνουμε κάτι το φοβερό αλλά να δίνουμε σημασια στις ΣΤΙΓΜΕΕΕΣ όσο κλισε κι αν ακούγεται) γιατί η ρουτίνα σε φθείρει χωρίς να το καταλάβεις και τότε…καληνύχτα και καλή τύχη…
  • Είναι δεδομένο πλέον ότι όποιος έχει ωραία φωνή δεν είναι ωραίος αλλά έχει αυτό το «κάτι»!
  • Όταν γνωρίζεις κάποιον που σ’ άρεσε πάρα πολύ , όταν σου κάνει δηλαδή το «κλικ» την επόμενη μέρα δεν θυμάσαι τα χαρακτηριστικά του αλλά το συναίσθημα που ένιωσες.
  • Οι γκέυ πωλητές είναι οι καλύτεροι πωλητές!
  • Όταν δεν είναι η μέρα για να βγεις και τελικά το κάνεις με το ζόρι τις πιο πολλές φορές είναι καταστροφικό..
  • ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΚΑΤΑ ΝΑ ΧΩΡΙΖΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΜΟΝΟ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΠΕΙΔΗ ΛΥΠΑΣΑΙ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΧΑΛΙΑ..

ΠΡΟΚΑΛΩ ΝΑ ΠΟΥΝ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΕΣ ΤΟΥΣ: zaratustra , dilated , nosy, tf, yellow kid, trelogiatro, 8an(otan erthei apo london!)